Cieszy fakt, że jest coraz lepsza współpraca pomiędzy perinatologami, położnikami i neonatologami. Owocuje to zmniejszającym się współczynnikiem umieralności niemowląt w naszym kraju, zwłaszcza że w ostatnich latach zauważalny jest wzrost liczby ciąż mnogich, które zawsze wiążą się z nieco większym ryzykiem przedwczesnego porodu i powikłań okołoporodowych. Mamy się jednak czym pochwalić. W maju 2019 roku w krakowskim Szpitalu Uniwersyteckim przywitaliśmy na świecie pierwsze polskie sześcioraczki. Dzieci urodziły się w 29. tygodniu ciąży i każde z nich ważyło około kilograma. Teraz ich waga wzrosła już pięciokrotnie, a rozwój nie odbiega od normy. To daje wyobrażenie o potencjale opieki perinatologicznej, położniczej i neonatologicznej w Polsce. Bez tej współpracy trudno byłoby mówić o sukcesie.

Warto dodać, że polscy lekarze ratują coraz wcześniej urodzone dzieci. Najbardziej zagrożone są noworodki, które przychodzą na świat przed upływem 24. tygodnia ciąży, ponieważ wiele ich narządów wewnętrznych nie jest jeszcze w pełni dojrzałych, na co wciąż medycyna niewiele może poradzić. W tym przypadku problemem nie jest nawet samo ocalenie życia, ale dalszy prawidłowy rozwój tych dzieci. Jednakże noworodki, które obecnie rodzą się w 25. czy 26. tygodniu ciąży, dawniej były skazane na nieodwracalne zaburzenia rozwojowe, a teraz w większości przypadków mają szansę na normalne życie. Oczywiście, wymaga to intensywnej opieki w pierwszych tygodniach po urodzeniu, a potem odpowiedniej rehabilitacji, ale coraz częściej jest możliwe.

Niestety, środowisko neonatologów ma też swoje bolączki. Problemem, który dotyczy praktycznie wszystkich regionów kraju, jest brak kadry specjalizującej się w opiece nad noworodkami. Dzisiaj jest to niezwykle deficytowa dziedzina medycyny. Niewątpliwie w kolejnych latach konieczne będzie podjęcie kroków, zwiększających zainteresowanie tą specjalizacją, która obecnie posługuje się coraz nowszymi metodami diagnostycznymi i daje możliwość stosowania najbardziej innowacyjnych sposobów leczenia. Warto przy tym podkreślić, jak ważny jest ten pierwszy okres po urodzeniu — często ma on decydujący wpływ na zdrowie w kolejnych latach, a nawet dekadach życia.

Uważam, że w przyszłym roku warto kontynuować wysiłki w celu stworzenia kilku czy nawet kilkunastu ośrodków, gdzie będzie możliwa kompleksowa pomoc diagnostyczno-terapeutyczna oraz rehabilitacyjna dla najmłodszych pacjentów, zwłaszcza wcześniaków, które zwykle wymagają najbardziej intensywnej opieki. Bardzo ważne jest też położenie nacisku na edukację społeczną w zakresie odpowiedniego przygotowania do ciąży, a także wykonywania badań i stosowania się do innych zaleceń lekarskich w trakcie jej trwania. Choć trudno to sobie wyobrazić, ale w XXI wieku wciąż zdarzają się sytuacje, że kobieta pierwszy raz trafia do specjalisty położnika, będąc już w bardzo zaawansowanej ciąży, czasem zagrożonej. Na tym etapie o wiele trudniej pomóc matce i dziecku, zwłaszcza gdy brakuje wiedzy, co działo się na wcześniejszych etapach ciąży.