Mózg w trzech płaszczyznach

?Dzięki systemowi stereotaktycznemu możemy z niemal 100-procentową pewnością diagnozować schorzenia znajdujące się w głębokich strukturach mózgu, gdy klasyczna operacja jest niedozwolona - mówi prof. Janusz Lewko, kierownik Kliniki Neurochirurgii AMB. - Do tej pory u takich chorych mogliśmy stawiać tylko diagnozę przypuszczalną. Np. z objawów klinicznych wnioskowaliśmy, że u pacjenta jest nowotwór i kierowaliśmy go do leczenia onkologicznego. Nie mieliśmy jednak całkowitej pewności, czy nasza diagnoza jest słuszna".
System stereotaktyczny pozwala na dokładne określenie położenia i charakteru patologicznej zmiany. Wyniki badania rezonansem magnetycznym głowy chorego, umieszczone na dyskietce, trafiają bowiem do komputera, który pokazuje obraz mózgu w trzech płaszczyznach. Zmiany patologiczne w są wtedy doskonale widoczne, komputer zaś bardzo precyzyjnie określa, jaką drogą najlepiej i najbezpieczniej dla pacjenta można dostać się do zmiany i jaka jest jej objętość.
?Dzięki temu możemy bez problemu pobrać próbkę tkanek do badań histopatologicznych - mówi prof. J. Lewko. - I wiemy na pewno, z jaką chorobą mamy do czynienia, jak ją leczyć, jakie są rokowania dla pacjenta".
Stereotaksja może też być wykorzystywana do brachyterapii w chorobach onkologicznych. Po dokładnym umiejscowieniu zmiany nowotworowej można ją zniszczyć bez uszkodzenia zdrowych tkanek. Dzięki systemowi można też usuwać inne zmiany w mózgu, np. ropnie czy cysty. Stereotaksja jest również cenną metodą leczenia zaburzeń ruchowych, np. w chorobie Parkinsona u pacjentów nie poddających się leczeniu farmakologicznemu.