Mobilne jednostki udarowe

Tylko 2-5 proc. pacjentów z udarem otrzymuje leczenie trombolityczne. Wynika to głownie ze zbyt późnego docierania chorych do szpitala. Badacze ze Szpitala Uniwersyteckiego w Hamburgu postanowili sprawdzić, czy efektywność diagnostyki i leczenia udaru można poprawić przez zaangażowanie do tych czynności służb ratowniczych. W tym celu opracowano algorytmy postępowania na zasadach podobnych do stosowanych w zawale mięśnia sercowego oraz przygotowano wyspecjalizowaną karetkę – mobilną jednostkę udarową - wyposażoną w skaner CT, laboratorium oraz telemedyczne połączenie ze szpitalem.

Następnie przeprowadzono zrandomizowne, jednoośrodkowe badanie kliniczne, w którym porównywano czas mijający od powiadomienia służb ratowniczych o wystąpieniu udaru u pacjenta w wieku 18-80 lat do podjęcia decyzji terapeutycznej przy użyciu udarowej jednostki mobilnej oraz tradycyjnych karetek. Okazało się, że zastosowanie jednostki udarowej pozwalającej na przedszpitalne leczenie udaru znacząco zredukowało średni czas od zawiadomienia służb ratowniczych do decyzji terapeutycznej (35 vs 76 min.). Punkty końcowe uwzględniające aspekty bezpieczeństwa były podobne w obu grupach.
Określenie celowości stosowania udarowych jednostek mobilnych wymaga jeszcze dalszych wieloośrodkowych badaniach, ale autorzy już teraz uważają, że koszty wdrożenia i utrzymania tego typu strategii leczenia mogą być niższe niż koszty długotrwałej opieki w szpitalu pacjentów po przebytych udarach.


Źródło: Lancet Neurology 2012; 11:397-404.