Lekarz nie rozstrzyga w sprawach rodziny

Każde z rodziców może działać samodzielnie jako przedstawiciel ustawowy dziecka pod warunkiem, że pozostaje ono pod władzą rodzicielską obojga rodziców. A to w przypadku rozwodu jest wątpliwe. W wyroku rozwodowym sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka. Może również pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli uzna, że będą współdziałać dla dobra dziecka. Rozwiązanie przedstawionego problemu należałoby zatem rozpocząć od uzyskania wglądu w treść wyroku rozwodowego.

Wspólne stanowisko

Jeśli z wyroku wynikać będzie, że władza rodzicielska w zakresie reprezentowania dziecka pozostała przy obojgu rodzicach, to należy wezwać ich do uzgodnienia stanowisk. Uprawnienie do samodzielnego działania w roli przedstawicieli dziecka nie zwalnia ich bowiem z konieczności osiągnięcia porozumienia. Kodeks rodzinny i opiekuńczy wyraźnie zaznacza, że o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie. Jeżeli rodzice nie są w stanie porozumieć się co do osoby, której można udzielać informacji o stanie zdrowia dziecka, to po rozstrzygnięcie sporu należy odesłać ich do sądu opiekuńczego. W żadnym razie nie wolno dokonywać samodzielnych rozstrzygnięć, ponieważ grozi to naruszeniem praw jednej ze stron. Zadaniem lekarzy i zakładów opieki zdrowotnej jest udzielanie dzieciom świadczeń zdrowotnych, a nie rozstrzyganie konfliktów między ich rodzicami.

Upoważnienie udzielone przez matkę dziecka traci moc prawną z chwilą, gdy zostanie odwołane przez ojca, któremu przysługuje taka sama władza rodzicielska jak matce. Do czasu osiągnięcia porozumienia między rodzicami albo przedstawienia orzeczenia sądowego w tym zakresie nie wolno respektować jednostronnych upoważnień. Osobami wyłącznie uprawnionymi do uzyskiwania informacji o stanie zdrowia dziecka powinni pozostać sami rodzice.

Kto ma dostęp do dokumentacji?

Na marginesie chciałbym zwrócić uwagę, iż w świetle art. 26 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta, przedstawiciel ustawowy nie jest uprawniony do upoważniania innych osób do dostępu do dokumentacji medycznej dziecka. Przepis ten mówi bowiem wyłącznie o osobie upoważnionej przez pacjenta. Różni się tym od przepisu, który przyznaje także przedstawicielowi ustawowemu prawo do wyrażenia zgody na udzielanie informacji o stanie zdrowia innym osobom.

Rodzice dziecka mogą więc wyrazić zgodę na udzielanie informacji jego babci, natomiast nie mogą upoważnić jej do wglądu w dokumentację. Takiego upoważnienia będzie mógł dokonać sam pacjent po osiągnięciu pełnoletności, a do tego czasu jedynymi osobami, którym wolno udostępniać dokumentację, pozostaną jego rodzice.

PODSTAWA PRAWNA

1) art. 58 § 1 i 1a, art. 97 i 98 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego;

2) art. 9 ust. 3 i art. 26 ust. 1 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.