Leczenie nastolatka pod nieobecność rodzica

Przeprowadzenie badania lub udzielenie innego świadczenia zdrowotnego pacjentowi w wieku od 16 do 18 lat wymaga uzyskania zgody podwójnej: młodocianego pacjenta i jego przedstawiciela ustawowego, którym z reguły jest rodzic. Zgodę podwójną najłatwiej uzyskać, gdy rodzic stawia się do lekarza razem z młodocianym. Nie jest to jednak konieczne. Młodociany może stawić się na badanie, zabieg lub po uzyskanie innego świadczenia zdrowotnego bez rodzica, o ile zgoda rodzica na to świadczenie zostanie wcześniej udzielona. Trzeba przy tym podkreślić, iż chodzi o tzw. zgodę poinformowaną, a nie ogólną. Zarówno młodociany pacjent, jak i jego rodzic musi wiedzieć, na co konkretnie się zgadza, na jaki sposób badania lub leczenia i jakie w danym przypadku wiążą się z tym zagrożenia.

Wobec tego sądzę, iż optymalne pod względem organizacyjnym byłoby wprowadzenie bezwzględnego wymogu obecności rodzica na pierwszej wizycie. Wówczas to lekarz mógłby uzyskać zgodę podwójną na określone badanie lub leczenie, które następnie można byłoby wykonywać pod nieobecność rodzica. Udzielenie informacji przy jednoczesnej obecności pacjenta i jego rodzica ma tę dodatkową zaletę, iż zapobiega ewentualnym nieporozumieniom, jakie mogłyby wystąpić w razie informowania każdego z nich z osobna. Wyklucza bowiem zarzut, iż informacja nie była jednakowa. Uzyskanie zgody podwójnej w obecności obojga zainteresowanych należy odnotować, zgodnie z nowymi przepisami, w dokumentacji indywidualnej wewnętrznej pacjenta. Przy okazji dobrze byłoby uzgodnić możliwość zachowania kontaktu z rodzicem (telefonicznego, mailowego itp.), który pozwoliłby uniknąć wymogu osobistego stawiennictwa przy kolejnych badaniach lub zabiegach. Zgoda na leczenie może być bowiem wyrażona za pomocą wszelkich środków przekazu, byleby tylko nie wzbudzała wątpliwości.

PODSTAWA PRAWNA
1) art. 32 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
2) art. 16 i 17 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta;
3) art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego.