Komórki macierzyste w terapii stwardnienia rozsianego

Angielscy naukowcy z Uniwersytetu w Cambridge, na podstawie pozytywnych wyników doświadczeń na zwierzętach, postanowili ocenić bezpieczeństwo i skuteczność terapii komórkami macierzystymi u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM). Neuroprotekcyjny wpływ komórek macierzystych związany jest prawdopodobnie z mechanizmem parakrynnym, a nie jak by się mogło wydawać z zamianą komórkową i transdyferencjacją. Badacze włączyli do badania pacjentów (n=10) z wtórnie postępującą postacią SM, którzy mieli objawy ze strony narządu wzroku. Od wszystkich wyizolowano komórki mezenchymalne pnia, a następnie podano im je w średniej dawce 1,6 X 106 komórek na kg masy ciała. Chorych oceniano przez 6 miesięcy po podaniu komórek macierzystych.

Jeden pacjent dostał wysypki wkrótce po leczeniu, u dwóch stwierdzono infekcję bakteryjną w 3-4 tygodnie po leczeniu. Badacze nie zaobserwowali żadnych poważnych działań niepożądanych. Zastosowane leczenie wiązało się z poprawą ostrości wzroku (miesięczny współczynnik zmian -0,02logMAR), poprawą parametrów wzrokowych potencjałów wywołanych (miesięczny współczynnik zmian -1,33ms) oraz zwiększeniem obszaru nerwu wzrokowego (miesięczny współczynnik zmian 0,13mm2). Badacze nie dowiedli wpływu leczenia na widzenie barw, pole wzrokowe, objętość plamki żółtej, grubość warstwy włókien nerwowych siatkówki. Przestawione wyniki są obiecujące, ale terapia przy użyciu komórek macierzystych wymaga prób na większej grupie badanej z randomizacją oraz grupą kontrolną.


Źródło: Lancet Neurology 2012; 11:150-156.