Kardiolodzy oceniają sytuację

Za najistotniejsze kardiolodzy uznali problemy związane z kontraktami z Narodowym Funduszem Zdrowia na 2006 rok. Zdaniem specjalistów, w związku z limitami punktów na wykonane procedury kardiologiczne, możliwości pracowni wysokospecjalistycznych wykorzystywane są zaledwie w 60-80 proc. To zaś sprawia, że narasta zadłużenie, zwłaszcza wysokospecjalistycznych szpitali akademickich, dodatkowo pogłębiane przez nieuwzględnianie odpisów amortyzacyjnych sprzętu w wycenie procedur.
Nadal istnieją też ograniczenia w dostępie do ambulatoryjnej opieki kardiologicznej: zbyt długie są okresy oczekiwania na planowe procedury inwazyjne (koronarografie, ablacje), brak jest ponadto katalogu kardiologicznych świadczeń ambulatoryjnych, którego opracowanie NFZ przewidywał 2 lata temu. Potrzebne jest także stworzenie programu finansowania procedur rehabilitacji kardiologicznej.
Opóźnienia we wdrażaniu programów lekowych NFZ i brak refundacji niektórych nowych leków kardiologicznych sprawiają, że realna dostępność do nowoczesnych preparatów kardiologicznych nie poprawiła się od kilku lat. Wciąż nie ma także zasad pozwalających na ocenę jakości usług w poszczególnych ośrodkach, co wynika m.in. z niewykorzystania wprowadzonego w 2003 roku Krajowego Systemu Referencyjności Oddziałów Kardiologicznych (pełna lista oddziałów kardiologicznych i nadanych im stopni referencyjności: www.amwaw.edu.pl/kkk lub www.ptkardio.pl). Konsultanci wojewódzcy nadal nie mają realnej możliwości oddziaływania na kontrakty NFZ i kształtowanie polityki zdrowotnej w dziedzinie kardiologii w swoim regionie.
rodowisko kardiologiczne z uznaniem przyjęło natomiast podjęcie przez Ministerstwo Zdrowia i kontynuację finansowania w latach 2006-2008 Narodowego Programu POLKARD. Zwrócono jednak uwagę, że przy rozstrzyganiu konkursów w tym programie w większym stopniu powinno się uwzględniać opinie ekspertów w dziedzinie kardiologii oraz dążyć do wyrównywania regionalnych różnic w dostępie do procedur kardiologicznych.
Krajowy Zespół Nadzoru Specjalistycznego w dziedzinie kardiologii nalega na zmianę trybu specjalizacji poprzez uznanie kardiologii za specjalizację podstawową, zgodnie z zaleceniami Europejskiej Unii Specjalistów (UEMS-Section Cardiology).
Na czerwcowym spotkaniu mówiono też o konieczności włączenia systemu ratownictwa medycznego w postępowanie przedszpitalne z chorymi z ostrymi zespołami wieńcowymi i zintegrowanie tych działań z ośrodkami kardiologii inwazyjnej. Podkreślono, iż pomimo istotnych, wymienionych wyżej ograniczeń w rozwoju kardiologii w Polsce, w minionym roku zanotowano dalszy wzrost liczby wykonywanych wysokospecjalistycznych procedur kardiologicznych oraz znaczne zintensyfikowanie działań w prewencji chorób układu krążenia.