Jak głęboka stymulacja mózgu wpływa na otaczające tkanki

Do tej pory na postawie sekcji mózgów chorych leczonych metodą głębokiej stymulacji mózgu, zwaną w skrócie DBS (Deep Brain Stimulation) badacze opisali, iż obecność elektrod nasila rozrost gleju w ich otoczeniu, a także reaktywne zmiany zapalnye.

W nowym badaniu naukowcy postanowili scharakteryzować zmiany w budowie aksonów, spowodowane obecnością stymulacji elektrycznej. W ramach badania przebadano mózgi 10 chorych na chorobę Parkinsona lub drżenie samoistne.

Zauważono kilka efektów. Tkanka mająca długotrwały kontakt z elektrodami wykazywała się nasilonym rozplemem komórek astrogleju u wszystkich pacjentów. Ponadto zaobserwowano napływ do tego obszaru limfocytów typu T i wielojądrowych komórek olbrzymich. Zaobserwowano też wpływ obecności elektrod na stan zakończeń aksonalnych neuronów. W neuronach narażonych na stymulację elektryczną wykryto obrzęk aksonów związany z obecnością białka prekursorowego dla amyloidu. Co ciekawe, obraz histopatologiczny mózgu zmieniał się raczej pod wpływem choroby będącej przyczyną zgonu pacjentów niż choroby będącej przyczyną założenia elektrod.

Źródło: Brain alterations with deep brain stimulation: New insight from a neuropathological case series M. Kronenbuerger et al. Article first published online: 23 MAY 2015, Movement Disorder, DOI: 10.1002/mds.26247