Iwabradyna dla chorych z niewydolnością serca

Według ekspertów ESC, u wszystkich pacjentów z niewydolnością serca klasy NYHA II-IV, z frakcją wyrzutową <35 proc. i częstością rytmu serca >70 uderzeń/minutę, mimo optymalnej terapii beta-adrenolitykiem, inhibitorem ACE i antagonistą aldosteronu, powinna być stosowana iwabradyna (selektywny inhibitor kanału potasowego If komórek rozrusznikowych węzła zatokowego). Zmniejszenie częstości pracy serca po przyjęciu leku nie powoduje znaczącego spadku ciśnienia, ani nie wpływa na zdolność mięśnia sercowego do pompowania krwi.
W styczniu 2006 r. iwabradyna została wprowadzona do terapii chorych ze stabilną dławicą piersiową. W lutym 2012 r. Komisja Europejska rozszerzyła wskazania do jej stosowania o leczenie chorych z przewlekłą niewydolnością serca.