Czynsz najmu mieszkania wliczony w koszt kontraktu

Czynsz najmu mieszkania i związane z tym wydatki mogą być, co do zasady, wliczane w koszty prowadzonej działalności gospodarczej. Do kosztów tych można bowiem wliczać wszelkie wydatki, poza wymienionymi w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poniesione w celu uzyskania przychodu albo zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. W omawianym przypadku źródłem przychodu lekarza jest zamiejscowy kontrakt, toteż wszelkie wydatki, które służą jego wykonywaniu poza miejscem stałego zamieszkania, należy uznać za uzasadnione.

Subiektywna ocena 
racjonalności wydatków

Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wypowiedziach fiskusa. Izba Skarbowa w Katowicach przyznała, że wydatki z tytułu najmu mieszkania oraz jego używania mogą stanowić koszty uzyskania przychodu poniesione w związku z prowadzoną działalnością, ale zwróciła uwagę na konieczność właściwego ich udokumentowania. Dokumenty nie mogą ograniczać się do faktur za czynsz i media. Trzeba dysponować dowodami na świadczenie usług w okolicach wynajmowanego mieszkania, które potwierdzą racjonalność poniesionych wydatków.

W sprawie, która była przedmiotem powyższej interpretacji, podatnik miał świadczyć usługi w mieście położonym w innym województwie niż jego miejsce zamieszkania. Ponieważ wynajmowanie hotelu byłoby zbyt kosztowne, a codzienne dojazdy zbyt czasochłonne, za racjonalne uznano wynajęcie mieszkania w celach noclegowych. Rozważając „racjonalność” poniesionych wydatków, warto pamiętać, że nie trzeba jej utożsamiać z efektywnością ekonomiczną. Każdy przedsiębiorca prowadzi swoją działalność w warunkach niepewności i nieprzewidywalności, więc nie jest w stanie zagwarantować właściwej oceny skutków swoich decyzji, bo jest ona możliwa dopiero po fakcie. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż podatnik jest „uprawniony do subiektywnej oceny racjonalności podejmowanej decyzji, a organy podatkowe racjonalnie poniesionego wydatku nie mogą kwestionować”. Ważne jest, by dany koszt był celowy, to znaczy poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania źródła przychodu.

Indywidualna interpretacja

Aby zabezpieczyć się przed niespodziankami ze strony urzędu skarbowego, można wystąpić o wydanie pisemnej interpretacji podatkowej w swojej indywidualnej sprawie. Wniosek składa się na formularzu ORD-IN, który jest dostępny na stronie internetowej Ministerstwa Finansów. Na pytanie zadane we wniosku należy udzielić własnej odpowiedzi, która będzie wiążąca dla fiskusa, o ile ten nie przedstawi odmiennego stanowiska w terminie 3 miesięcy. Wniosek wysyła się na jeden z adresów biura informacji podatkowej, podanych na formularzu i opłaca w terminie 7 dni. Jeżeli interpretacja okaże się niekorzystna, to można ją zaskarżyć do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Każda interpretacja powinna zawierać dokładne pouczenie w tym zakresie wraz z podaniem potrzebnych terminów i adresów. Trzeba przy tym pamiętać, że skargę wnosi się do sądu, lecz za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem. Sąd, uwzględniając skargę, może uchylić wydaną interpretację.



PODSTAWA PRAWNA

1) art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
2) interpretacja podatkowa z 25 listopada 2010 r. dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, znak IBPBI/1/415-966/10/SK;
3) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 sierpnia 1999 r., 
sygn. I SA/Łd 1022/97;
4) art. 14b-14f Ordynacji podatkowej;
5) art. 3 § 2 pkt 4a, art. 52 § 3 i art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.