Czy żywienie niemowląt wpływa na późniejsze zdolności umysłowe dziecka?

Dr Peter Willatts z Wydziału Psychologii University of Dundee (Szkocja) bada związki pomiędzy żywieniem niemowląt a ich rozwojem poznawczym.

„W moich wczesnych badaniach zajmowałem się rozwojem zdolności umysłowych u małych dzieci i stwierdziłem, że takie zdolności, jak rozumowanie i rozwiązywanie problemów rozwijają się gwałtownie w pierwszym roku życia. Jednocześnie obserwowałem, że niektóre dzieci rozwijały się szybciej niż inne. Ponieważ coraz większą uwagę zwracano na rolę żywienia we wczesnym okresie rozwoju, chciałem sprawdzić, czy dieta, a w szczególności obecność w niej kwasu dokozaheksaenowego (DHA), mogła być przyczyną tych różnic” — mówi dr Peter Willatts.

Badania wskazują, że określone substancje odżywcze, takie jak DHA, odgrywają istotną rolę w prawidłowym kształtowaniu czterech obszarów rozwoju mózgu: poznawczym, motorycznym, komunikacji i umiejętności społecznych.

„Nasze badania jasno wykazały, że długołańcuchowe wielonienasycone kwasy tłuszczowe, a zwłaszcza DHA, powodowały szybszy rozwój takich kluczowych zdolności, jak rozwiązywanie problemów. Stwierdziliśmy, że żywienie, jakie dzieci otrzymywały w okresie niemowlęcym wpływało na ich sprawność umysłową w wieku 6 lat. Niemowlęta, które otrzymują optymalną ilość DHA, będą wykazywały większe zdolności umysłowe wiele lat później, kiedy rozpoczną naukę w szkole” — podsumowuje dr Peter Willatts.

Istotne wczesne rozpoznawanie nieprawidłowości

Dyskusje ekspertów coraz częściej skupiają się na zasadności kojarzenia prawidłowego żywienia niemowląt i małych dzieci z ich postępami i tempem rozwoju. Dr hab. Dorota Dunin--Wąsowicz, prof. Instytutu „Pomnik--Centrum Zdrowia Dziecka”, podkreśla, jak istotne jest jak najwcześniejsze rozpoznawanie nieprawidłowości rozwojowych oraz konieczność stymulacji rozwoju także w zakresie zapewniania prawidłowego żywienia.

Polscy lekarze uważają także, że samo uporządkowanie zaleceń w tej kwestii to za mało. Zdaniem prof. Piotra Sochy z Instytutu „Pomnik--Centrum Zdrowia Dziecka”, wdrażanie tych rekomendacji napotyka liczne trudności, takie jak sposób dotarcia do pacjenta.

„Pierwszym wyzwaniem jest przekonanie lekarza co do wartości rekomendacji, chęć i czas do ich przyswojenia i zastosowania, odpowiednie przekazanie informacji pacjentom/rodzicom, przyjęcie tych informacji przez rodziców oraz wreszcie wdrożenie w życie. Na te elementy jako lekarze i eksperci musimy zwrócić uwagę” — sygnalizuje prof. Socha.