Bendamustyna dokładnie przebadana

„W ciągu ostatniego roku zaprezentowano dowody, które coraz bardziej przekonująco wskazują na potencjał bendamustyny jako nowego fundamentu leczenia pierwszego rzutu wszystkich chorych z iNHL i MCL” − powiedział J.G. Gribben, profesor w dziedzinie medycyny onkologicznej ze szpitala St. Bartholomew's i Queen Mary's School of Medicine przy Uniwersytecie w Londynie. „Wyniki te wskazują nie tylko na podobne wskaźniki odpowiedzi całkowitej w porównaniu z aktualnym standardem opieki, ale również na to, że uproszczony schemat leczenia z zastosowaniem bendamustyny i rytuksymabu prowadzi do uzyskania wydłużenia czasu przeżycia wolnego od progresji choroby i poprawy jakości życia u pacjentów zmagających się z chłoniakami nieziarniczymi o powolnym przebiegu”.

Przykładowo. Subanaliza badania StiL NHL 1-2003 wykazała znaczące wydłużenie czasu wolnego od progresji choroby (PFS) i całkowitego czasu przeżycia (OS) u chorych z iNHL i MCL, którzy uzyskali całkowitą odpowiedź (CR) w porównaniu z chorymi, którzy uzyskali częściową odpowiedź (PR) niezależnie od tego czy otrzymali oni leczenie według schematu B-R, czy CHOP-R. CR zaobserwowano w większej populacji chorych leczonych skojarzeniem B-R (39,8 proc.) w porównaniu z pacjentami leczonymi według schematu CHOP-R (30,0 proc.)

Ponadto porównanie obu obserwowanych ramion badania wykazało, że leczenie pierwszego rzutu z zastosowaniem skojarzenia B-R skutkowało wydłużeniem PFS w porównaniu ze schematem CHOP-R niezależnie od jakości odpowiedzi.

Wzrasta zainteresowanie bendamustyną

Na tegorocznym posiedzeniu ASH zaprezentowana została rekordowa liczba 43 streszczeń informujących o wynikach badań z zastosowaniem bendamustyny, co wskazuje na ponowne zainteresowanie się tą cząsteczką w roli partnera w chemioterapii skojarzonej stosowanej w ramach nowatorskich opcji leczenia wielu nowotworów B-komórkowych, w tym iNHL i MCL.

Bendamustynę odkryto 50 lat temu w Niemczech, w ówczesnej NRD. W 2008 r. FDA zatwierdziła ją w leczeniu iNHL i przewlekłej białaczki limfatycznej (CLL). W 2010 r. lek został zarejestrowany w Europie w leczeniu niektórych rodzajów iNHL, CLL i szpiczaka mnogiego.