Anty-PD-1 w leczeniu nowotworów

Inhibicja receptora programowanej śmierci (PD-1), czyli receptora hamującego występującego na limfocytach T może zwiększyć odpowiedz immunologiczną organizmu na komórki nowotworowe. Amerykańscy naukowcy m.in. z Uniwersytetu z Yale postanowili ocenić skuteczność i bezpieczeństwo ludzkiego przeciwciała anty-PD-1 (BMS-936558) u osób z różnymi nowotworami.

Do badania włączono 296  pacjentów z zaawansowanym czerniakiem, rakiem niedrobnokomórkowym płuca, rakiem prostaty opornym na kastrację, rakiem nerki lub rakiem jelita grubego. Otrzymywali oni przeciwciało anty-PD-1 w dawce 0.1-10mg/kg m.c. co 2 tygodnie. Terapia była przeprowadzana w 8-tygodniowych cyklach leczniczych.

Pacjenci otrzymywali do 12 cykli - do momentu wystąpienia progresji choroby lub remisji.  Działania niepożądane w stopniu 3 lub 4 wystąpiły u 14 proc. pacjentów. Trzech pacjentów zmarło z powodu toksyczności płucnej leku. Obiektywną odpowiedz na leczenie (całkowitą lub częściową remisję) zaobserwowano u pacjentów z rakiem niedrobnokomórkowy płuca, czerniakiem lub rakiem nerki. Całkowity wskaźnik remisji wyniósł 18 proc. u osób z niedrobnokomórkowym rakiem płuca (14 z 76 pacjentów), 28 proc. u osób z czerniakiem (26 z 94 pacjentów) oraz u 27 proc. osób z rakiem nerki (9 z 33 pacjentów). Leczenie przeciwciałem anty-PD-1 wiązało się z odpowiedzią na leczenie u 1 na 4–5 pacjentów z rakiem niedrobnokomórkowym płuca, czerniakiem lub rakiem nerki. Ponadto zaobserwowano zależność między ekspresją liganda PD-1 na komórkach nowotworowych przed leczeniem, a skutecznościom zastosowanej terapii.

Źródło: NEJM 2012; 366:2443-54.