Wysiłek fizyczny u otyłych dzieci ma sens

Do przeprowadzonego przez nich zrandomizowanego badania klinicznego zakwalifikowano 222 otyłe dzieci, prowadzące siedzący tryb życia. Przydzielono je do grupy z małą dawką wysiłku (20 min dziennie, n=71), do grupy z dużą dawką wysiłku (40 min dziennie, n=73) lub do grupy kontrolnej (zwykła aktywność fizyczna, n=78). Obserwacja trwała średnio 13 tygodni. Pierwszoliniowymi punktami końcowymi badania były: insulinooporność określona na podstawie doustnego testu tolerancji glukozy, kondycja fizyczna określona na podstawie szczytowego pochłaniania tlenu (VO2), zawartość tkanki tłuszczowej oszacowana przy pomocy absorpcjometrii rentgenowskiej oraz zawartość tkanki tłuszczowej trzewnej oszacowana przy pomocy rezonansu magnetycznego. Redukcja insulinooporności była większa w grupie z dużą dawką wysiłku (średnia różnica -3,56 x 103 µU/ml) oraz w grupie z małą dawką wysiłku (średnia różnica -2,96 x 103 µU/ml), niż w grupie kontrolnej. Średnia redukcja tkanki tłuszczowej (w porównaniu z grupą kontrolną) w grupach z dużą i małą dawką wysiłku wyniosła odpowiednio -1,4 proc. oraz -0,8 proc. Analogicznie dla tkanki tłuszczowej trzewnej wartości te wyniosły -3,9 cm3 oraz -2,8cm3. Różnica w szczytowym pochłanianiu tlenu wyniosła dla tych grup 2,4 oraz 2,4 ml/kg/min. Wysiłek fizyczny redukuje insulinooporność oraz zmniejsza zawartość tkanki tłuszczowej u otyłych dzieci prowadzących siedzący tryb życia. Wpływ ten zależny jest od dawki zastosowanego wysiłku fizycznego – podsumowują autorzy pracy opublikowanej na łamach ostatniego wydania Journal of American Medical Asociation.

Źródło: JAMA 2012; 308(11):1103-1112.