Wyróżnienie dla młodego naukowca

Prowadzi on badania nad znaczeniem cząsteczek adhezyjnych w orbitopatii tarczycowej. To złożony i nadal nie wyjaśniony proces zmian ocznych, które prowadzą do powstawania autoprzeciwciał skierowanych przeciwko antygenom tkanek wypełniających przestrzeń pozagałkową oraz nacieków zapalnych. ?Celem mojej pracy była ocena przydatności oznaczeń cząsteczek adhezyjnych do oceny aktywności orbitopatii tarczycowej, skuteczności leczenia, prognozowania wyników leczenia oraz prognozowania jej dalszego przebiegu" - mówi dr G. Kulig.
Do badania zakwalifikowano pacjentów leczonych w Klinice Endokrynologii PAM z powodu postępującej, obrzękowo-naciekowej orbitopatii. W celu określenia rzeczywistej wartości oznaczeń rozpuszczalnych form cząstek adhezyjnych utworzono 3 grupy kontrolne: chorych ze stabilną postacią orbitopatii tarczycowej, chorych z nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa bez cech orbitopatii oraz zdrowych ochotników.
Oceny ciężkości zmian zapalnych dokonywano za pomocą badania okulistycznego, tomografii komputerowej oraz rezonansu magnetycznego oczodołów. ?U chorych z postępującą postacią orbitopatii tarczycowej stwierdzono wysokie stężenia dwóch cząstek adhezyjnych: sICAM-1 i sVCAM-1 - wyższe niż u pacjentów ze stabilną postacią orbitopatii. Podczas leczenia tych chorych uzyskano istotne obniżenie stężeń wszystkich badanych cząstek adhezyjnych, równolegle z poprawą obrazu klinicznego oraz obniżeniem wartości wskaźnika oftalmopatii" - mówi dr G. Kulig.
Badania finansowała szczecińska akademia medyczna.