Wolontariat: misja służenia bliźniemu

W Polsce jest około dwóch milionów wolontariuszy. To mało w porównaniu z krajami zachodniej Europy. Przyczyn małego zainteresowania niesieniem pomocy innym jest wiele. Nad Wisłą nie ma tradycji wolontariatu. Poza tym polskie społeczeństwo jest na dorobku, ludzie przede wszystkim dążą do podniesienia standardu życia. Najpierw zaspokajają więc własne potrzeby, a dopiero w następnej kolejności reagują na potrzeby społeczne. Niezbyt duża jest też wiedza przeciętnego Polaka na temat możliwości działania w organizacjach pozarządowych, które taką formę aktywności oferują.

Jeszcze kilka lat temu wolontariat w polskim prawie nie istniał, co stwarzało praktyczne bariery dla rozwoju tej formy pracy. Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie weszła w życie dopiero w 2003 roku. Powstała niedawno sieć Centrów Wolontariatu, oprócz promocji samej idei, zajmuje się pośrednictwem pomiędzy organizacjami a osobami chcącymi zostać wolontariuszami i przygotowywaniem obu tych grup do współpracy.

Praca dla każdego

Wolontariuszem medycznym może zostać osoba pełnoletnia, która odbyła specjalistyczny kurs przygotowawczy, zakończony egzaminem i rozmową kwalifikującą. Kursy takie organizuje większość placówek, w których działa wolontariat. Ich uczestnicy uczą się, jak rozmawiać z chorym i jego rodziną, poznają podstawowe zagadnienia medyczne, psychologiczne, socjalne oraz etyczno-moralne, zdobywają wiedzę o sytuacji chorego w terminalnym okresie choroby (głównie nowotworowej) oraz umiejętności, jak postępować. Kurs nie jest wymagany jedynie w przypadku osoby posiadającej przygotowanie medyczne lub gdy jest ona studentem co najmniej III roku medycyny lub pielęgniarstwa. W Centrum Wolontariatu można wziąć udział także w innych szkoleniach, m.in. przygotowujących do pracy z dziećmi, do zajęć plastycznych i ruchowych z udziałem chorych, poświęconych wybranym problemom w kontaktach z osobą chorą.

Także szpitale prowadzą specjalistyczne szkolenia. Na przykład SP Dziecięcy Szpital Kliniczny przy ul. Litewskiej w Warszawie proponuje wolontariuszom pracującym z najmłodszymi pacjentami szkolenie w zakresie masażu niemowląt. W innych placówkach można znaleźć szkolenia na temat pracy z osobami chorymi na cukrzycę, nowotwory, reumatyzm.

W świetle ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, jeśli wolontariusz pracuje na rzecz organizacji bądź instytucji dłużej niż 30 dni, należy podpisać z nim porozumienie o współpracy. Jeśli jest to okres krótszy i dotyczy np. organizacji festynu z okazji Dnia Dziecka, zbiórki żywności czy zabawy choinkowej dla dzieci - porozumienie takie może mieć formę ustną (chyba że wolontariusz prosi o umowę na piśmie). Zawierając porozumienie z wolontariuszem, nie podpisuje się z nim umowy o pracę, tylko umowę cywilną określającą sposób oraz warunki jej realizacji.

Kandydat na wolontariusza, który nie jest pełnoletni (jest to możliwe tylko w przypadku tzw. wolontariuszy akcyjnych, a nie medycznych) jest zobowiązany do dołączenia zgody podpisanej przez rodziców lub opiekunów prawnych.


Cały raport na ten temat znajduje się w Pulsie Medycyny nr 2 (205) z dnia 10 lutego 2010 roku.

PRZECZYTAJ TAKŻE:

NAJTRUDNIEJSZE SĄ POŻEGNANIA - ROZMOWA Z KRYSTYNĄ CYWIŃSKĄ WOLONTARIUSZKĄ HOSPICJUM IM. KS. EUGENIUSZA DUDKIEWICZA W GDAŃSKU


AKTUALNA OFERTA PRENUMERATY PULSU MEDYCYNY