Wcześniaki urodzone przed 1 maja mają pecha

"To absurd, abyśmy my, neonatolodzy, walczący o życie dzieci, nie mogli kierować się wskazaniami medycznymi, a jedynie zaleceniami biurokracji i na tej podstawie podawać lek ratujący życie. Obecnie wcześniak urodzony np. 30 kwietnia, u którego rozwinie się poważne uszkodzenie układu oddechowego związane z przedwczesnym przyjściem na świat, a tym samym mający ewidentne wskazania medyczne, nie może zostać zakwalifikowany przez NFZ do podaży leku, a dziecko urodzone 24 godz. później – 1 maja – u którego dojdzie do rozwoju identycznych powikłań, jest uprawnione przez odpowiednio sformułowane przez urzędników przepisy do otrzymania leku" – mówi prof. dr hab. n. med. Ryszard Lauterbach, wojewódzki konsultant w dziedzinie neonatologii dla Małopolski, ordynator Oddziału Klinicznego Neonatologii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie. – O zmianę kryteriów walczymy od kilku lat. Ministerstwo Zdrowia wiele razy przyznawało, że są one złe i dyskryminujące. Obiecywało, że zostaną zmienione. Więc kiedy to nastąpi? Co mamy teraz powiedzieć rodzicom wcześniaków urodzonych w kwietniu czy w marcu, którzy z nadzieją czekali na moment zmiany zapisów i możliwość podania leku ich dzieciom? Że mieli pecha, bo dziecko urodziło się przed 1 maja? Niestety, porodu nie da się zaprogramować, tym bardziej porodu przedwczesnego, zawsze zdarza się nie w porę".

Immunizacja bierna to jedyny sposób ochrony wcześniaków przed wirusem RS, który może być dla nich śmiertelnie niebezpieczny. Dzieci urodzone między 22. a 34. tygodniem ciąży ze względu na niedostatecznie rozwinięty układ oddechowy i odpornościowy, są 10-krotnie bardziej narażone na groźne dla życia powikłania zakażeń dolnych dróg oddechowych niż dzieci urodzone o czasie. Dla urodzonych o czasie kontakt z wirusem RS może przejść niezauważalnie, u wcześniaków bywa przyczyną zapalenia oskrzelików i płuc. Prowadzi też do dalszych powikłań w postaci pęknięcia płuca i odmy opłucnowej, co w skrajnych przypadkach powoduje zgon.
Immunizacja bierna jest dostępna i finansowana ze środków publicznych w większości krajów UE, m.in. w Austrii, Grecji, Hiszpanii, Irlandii, Niemczech, Portugalii, Włoszech. Polska jest, niestety, w dalszym ciągu niechlubnym przykładem kraju, w którym profilaktyką objęta jest jedynie wybrana grupa dzieci.