Utrudnione gojenie ran u chorego na cukrzycę
Niewyrównanie metaboliczne cukrzycy źle wpływa na gojenie ran. Nawet niewielkie zadrapanie, które nie będzie odpowiednio leczone, może szybko ulec w tych warunkach zakażeniu. Zainfekowane owrzodzenie może z kolei doprowadzić do zapalenia kości pod dnem owrzodzenia, a nawet do infekcji ogólnoustrojowej.
Przyczyny problemów
U chorego na cukrzycę rana może powstać z takiego samego powodu, jak u każdego człowieka – na skutek mechanicznego lub termicznego urazu. „Zwykle niewielka rana powierzchowna goi się w ciągu kilku dni. U chorego na cukrzycę gojenie ran jest utrudnione. Często niegojąca się rana bywa zresztą pierwszym objawem cukrzycy” – wyjaśnia dr Teresa Koblik.
Znacznie większym problemem są typowo „cukrzycowe” rany w przebiegu zespołu stopy cukrzycowej. Jest to jedno z poważniejszych powikłań źle leczonej, niewyrównanej cukrzycy, które powstaje w wyniku neuropatii, angiopatii cukrzycowej oraz czynników mechanicznych. Powstałe owrzodzenia często ulegają nadkażeniu, a w warunkach niewyrównanej cukrzycy infekcja rozwija się szybko. Może dojść do zapalenia kości pod dnem owrzodzenia, a nawet infekcji ogólnoustrojowej, co stanowi największe ryzyko amputacji kończyny.
Cały artykuł na ten temat znajduje się w Pulsie Medycyny nr 8 (229).
Aktualna oferta prenumeraty Pulsu Medycyny
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: Jolanta Grzelak-Hodor