Ustawa o medycynie laboratoryjnej już z podpisem prezydenta
Zasady i warunki wykonywania czynności medycyny laboratoryjnej, wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego oraz nadzoru i kontroli laboratoriów określa ustawa o medycynie laboratoryjnej, którą w środę (19 października) podpisał prezydent Andrzej Duda.

- Ustawa o medycynie laboratoryjnej została już podpisana przez prezydenta Andrzeja Dudę.
- Regulacja określa katalog osób uprawnionych do samodzielnego wykonywania czynności medycyny laboratoryjnej w laboratoriom.
- Diagności laboratoryjni będą mieli możliwość wykonywania zawodu w ramach praktyki zawodowej.
- Minister zdrowia będzie mógł dorobek naukowy lub zawodowy za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego.
- Diagnosta laboratoryjny będzie miał obowiązek doskonalenia zawodowego poprzez samokształcenie i udział w kursach. Wprowadzone zostanie do sześciu dni roboczych płatnego urlopu szkoleniowego.
- Ustawa wprowadza wymagania kwalifikacyjne dla kierownika laboratorium.
W myśl ustawy osobami uprawnionymi do samodzielnego wykonywania czynności medycyny laboratoryjnej w laboratoriom będzie diagnosta laboratoryjny; lekarz mający prawo wykonywania zawodu i specjalizację I lub II stopnia w dziedzinie analityki lub w dziedzinie mikrobiologii, lub w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej; lekarz mający specjalizację II stopnia w dziedzinie mikrobiologii i serologii; lekarz z tytułem specjalisty w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej lub z tytułem specjalisty w dziedzinie mikrobiologii lekarskiej.
Ustawa o medycynie laboratoryjnej z podpisem prezydenta. Co wprowadza?
Diagności laboratoryjni będą mieli możliwość wykonywania zawodu w ramach praktyki zawodowej. Ta forma udzielania świadczeń zdrowotnych jest przystosowana do prowadzenia działalności leczniczej osobiście i, zależnie od jej zakresu, nie wymaga spełniania wszystkich wymagań organizacyjnych stawianych podmiotom leczniczym.
Minister zdrowia będzie mógł – na wniosek osoby z dorobkiem naukowym lub zawodowym, na podstawie opinii ekspertów – uznać ten dorobek za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego.
PRZECZYTAJ TAKŻE: Ustawa o medycynie laboratoryjnej trafi do podpisu prezydenta bez poprawek Senatu
Wnioski o uznanie dorobku naukowego i zawodowego osoby zainteresowane będą mogły składać do Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego. Diagności laboratoryjni, których dorobek naukowy lub zawodowy uzna minister zdrowia, będą mogli od razu przystąpić do egzaminu specjalizacyjnego, a po uzyskaniu pozytywnego wyniku z tego egzaminu otrzymają tytuł specjalisty w danej dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej.
Diagnosta laboratoryjny będzie miał obowiązek doskonalenia zawodowego poprzez samokształcenie i udział w kursach realizowanych metodą wykładów, seminariów, warsztatów i ćwiczeń, a także za pośrednictwem sieci internetowej z ograniczonym dostępem, zakończonych testem.
W ustawie przewidziano, że specjalizacja jest dofinansowywana przez ministra zdrowia w ramach środków budżetu państwa, których jest dysponentem, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia minimalnej liczby miejsc szkoleniowych dla diagnostów laboratoryjnych, którzy mogą corocznie rozpocząć specjalizację dofinansowywaną z tych pieniędzy.
Zgodnie z ustawą wprowadzone zostanie do sześciu dni roboczych płatnego urlopu szkoleniowego, który diagnosta laboratoryjny będzie mógł wykorzystać na realizację ustawicznego rozwoju zawodowego.
Ustawa wprowadza wymagania kwalifikacyjne dla kierownika laboratorium i m.in. przepisy umożliwiające wykonywanie zawodu diagnosty laboratoryjnego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej jako indywidualna praktyka diagnosty laboratoryjnego i grupowa praktyka diagnostów laboratoryjnych. Doprecyzowuje także przepisy w zakresie sprawowania przez krajową radę nadzoru nad wykonywaniem zawodu diagnosty laboratoryjnego i zasady przeprowadzania wizytacji w laboratoriach.
Ustawa wejdzie w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia, z wyjątkami.
PRZECZYTAJ TAKŻE: Pierwszy diagnosta laboratoryjny powołany na stanowisko konsultanta krajowego
Źródło: Puls Medycyny