Szczepienie dziecka to duży stres dla rodziców. Lekarz musi odpowiadać na wiele ich pytań, również dotyczących bezpieczeństwa szczepionek. Coraz częściej spotyka się też z brakiem zgody na szczepienie i powinien właściwie na to zareagować.

Szczepienie jest zabiegiem medycznym wymagającym zgody rodzica lub opiekuna prawnego dziecka. Nawet szczepienia obowiązkowe nie są przymusowe.

Obowiązkowe to te, które państwo ma obowiązek zapewnić obywatelom bezpłatnie.
Co powinien zrobić lekarz, jeśli rodzice zgadzają się tylko na wybrane szczepionki albo nie zgadzają się w ogóle? „Należy ich poinformować o skutkach braku profilaktyki i uzyskać odmowę na piśmie. Trzeba także przypomnieć im, co mają zrobić w razie choroby dziecka. Spokojnie wysłuchać ich argumentów, zachęcać do zadawania pytań, a następnie rzeczowo na nie odpowiadać. Nie obrażać się na nich i w żadnym wypadku nie obrażać ich, choć czasami jest ciężko. Jeżeli zgodzili się na część szczepień, należy je przeprowadzić i zaprosić na kolejną wizytę — może do tego czasu zmienią zdanie” — radzi dr n. med. Ewa Duszczyk, długoletni adiunkt Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, członek założyciel Polskiego Towarzystwa Wakcynologii.

Początek w pierwszej dobie życia

„Szczepić zaczynamy szybko, w ciągu 24 godz. od narodzin. Adnotacja w PSO jest następująca: szczepionkę przeciwko Hepatitis B (WZW B) należy podać w ciągu 24 godz., a najlepiej w ciągu pierwszych 12. O ile pozwala na to stan dziecka i jego masa urodzeniowa. Szczepimy jednorazowo ze szczepieniem przeciwko gruźlicy” — przypomina dr Ewa Duszczyk.

W drugim miesiącu życia (7.-8. tydzień), zgodnie z PSO, wszystkie dzieci, poza grupami podwyższonego ryzyka, powinny otrzymać szczepionkę z pełnokomórkowym komponentem krztuśca (DTPw), drugą dawkę szczepionki przeciwko WZW B i szczepionkę przeciwko pałeczce hemofilnej typu B (Hib).

Szczegółowy wywiad to podstawa

Zgodnie z przepisami, każda osoba (dziecko lub dorosły) poddawana szczepieniu obowiązkowemu lub zalecanemu musi przejść lekarskie badanie kwalifikacyjne. Jego wynik jest ważny przez 24 godz., w ciągu których można wykonać szczepienie. Celem kwalifikacji jest wykrycie przeciwwskazań i sytuacji wymagających zachowania szczególnej ostrożności (tzw. przeciwwskazań względnych), które nakazują odpowiednią modyfikację szczepienia — opóźnienie jego wykonania, zastosowanie lepiej tolerowanego preparatu lub modyfikację schematu szczepienia.

„Musimy przeprowadzić bardzo dokładne badanie kwalifikacyjne i ocenić stan zdrowia dziecka w dniu kwalifikacji. Zawsze przed szczepieniem zwracam uwagę na pewne odchylenia, które nie są jednak przeciwwskazaniem do szczepień. Na przykład dziecko ma pojedyncze grudki, które wyglądają jak wysypka uczuleniowa albo ma delikatne zmiany na policzku. Zwracam na to uwagę matce, by nie przyszła do mnie za tydzień czy dwa i nie powiedziała, że dziecko jest uczulone na składniki szczepionki — mówi dr Duszczyk. — Sprawdzam również napięcie mięśniowe, żeby mama nie twierdziła, że po szczepieniu dziecko ma wzmożone albo co gorsza osłabione napięcie mięśniowe”.

Jeżeli to jest kolejna wizyta, należy zapytać, jak się dziecko zachowywało po wcześniejszym szczepieniu, czy były jakieś poważne reakcje niepożądane. Trzeba wypytać o alergie na żywność, leki, składniki szczepionki, o występowanie poważnych chorób układu nerwowego i inne problemy zdrowotne. Należy wiedzieć, czy dziecko przyjmuje przewlekle jakieś leki (zwłaszcza kortykosteroidy), czy miało przetoczenie krwi i preparatów krwiopochodnych w ostatnich 12 miesiącach.
„Powinniśmy się dowiedzieć, czy dziecko było szczepione jakimś preparatem w ostatnich czterech tygodniach. Bardzo zalecam, aby dane z wywiadu zamieścić w dokumentacji medycznej” — radzi dr Duszczyk.

Jak postępować z dziećmi przedwcześnie urodzonymi

Wcześniaki powinny być szczepione według wieku chronologicznego i obowiązującego programu szczepień ochronnych. Niektórzy rodzice są skłonni odkładać szczepienia u wcześniaków na bardzo długo, licząc na to, że może dziecko nie zachoruje, a układ odpornościowy się wzmocni. „Tylko bardzo ciężki stan kliniczny małego pacjenta jest przeciwwskazaniem do szczepień. Nieuzasadnione jest odraczanie szczepień bez ważnej przyczyny, bo przecież wcześniaki są szczególnie narażone na ciężkie infekcje spowodowane chorobami zakaźnymi. Mało tego, zaleca się, aby nawet dzieci z niską masą urodzeniową, które są hospitalizowane dłużej w oddziałach noworodkowych, przed wypisem z takiego oddziału otrzymały pierwsze szczepienia” — mówi dr Duszczyk.

Szczepienia wcześniaków nieco się różnią. Trzeba pamiętać, że u wcześniaków z masą urodzeniową poniżej 2000 g stosuje się cztery dawki szczepionki przeciwko WZW B w schemacie: 0-1-2-12 miesięcy.

Dzieci urodzone przed 37. tygodniem ciąży lub z masą urodzeniową poniżej 2500 g podlegają w pierwszym i drugim roku życia obowiązkowemu szczepieniu szczepionką z bezkomórkowym komponentem krztuśca (DTPa), która jest mniej odczynowa niż szczepionka z komponentem pełnokomórkowym. Dla dzieci z masą urodzeniową poniżej 2500 g jest obowiązkowe szczepienie przeciwko zakażeniom inwazyjnym wywołanym przez Streptococcus pneumoniae.

Kiedy zaproponować szerszą ochronę

Zgodnie z ustawą o chorobach zakaźnych, lekarz jest zobligowany do informowania rodziców o szczepieniach nie tylko obowiązkowych, ale i zalecanych.
W jakich sytuacjach jest to szczególnie istotne? „Kiedy wiadomo, że dziecko pójdzie do żłobka. Jeśli w domu jest starsze rodzeństwo, które może być źródłem zakażenia nie tylko dla najmłodszych, ale i dla najstarszych członków rodziny. Wskazania do szerszej ochrony to również wyjazdy za granicę, częste pobyty dziecka w szpitalu, choroba przewlekła w najbliższym otoczeniu, np. choroba rozrostowa u babci czy dziadka, rodzice pracujący w szpitalu czy przychodni” — radzi dr Duszczyk.

Zdarzają się odczyny niepożądane

Są dwa stałe przeciwwskazania do szczepień: reakcja anafilaktyczna na poprzednią dawkę lub reakcja anafilaktyczna na jakikolwiek komponent szczepionki. Natomiast przeciwwskazania czasowe to: ostra choroba infekcyjna przebiegająca z gorączka lub bez oraz zaostrzenie przewlekłego procesu chorobowego.

Jeśli chodzi o małych alergików, generalna zasada jest taka, że nie szczepi się ich w okresie zaostrzenia choroby alergicznej, w czasie nasilonej ekspozycji na alergen i w trakcie immunoterapii swoistej. Aby zwiększyć bezpieczeństwo szczepienia można podać najprostsze leki antyhistaminowe kilka dni przed i po podaniu szczepionki. Zwykle jest to 3-4 dni przed i mniej więcej tyle dni po.

Niezagojona zmiana po szczepieniu przeciwko gruźlicy nie jest przeciwwskazaniem do szczepień. Blizna po szczepieniu przeciw gruźlicy świadczy wyłącznie o prawidłowo wykonanym szczepieniu — niezwykle trudnym, bo jedynym wykonywanym śródskórnie.

Tylko u dzieci, które mają nadwrażliwość na białka jaja kurzego w stopniu anafilaksji, nie przeprowadza się szczepień przeciwko grypie, odrze, śwince, różyczce i żółtej gorączce.

„Lekarz ma obowiązek powiedzieć rodzicom, co dobrego będzie się działo po szczepieniu, ale też co może się zdarzyć przykrego, niepokojącego. Rodzic musi wiedzieć, że po szczepieniu może wystąpić gorączka, wysypka, gorsze łaknienie, że powinien mieć przygotowany lek przeciwgorączkowy. Trzeba też przypomnieć rodzicom, co to jest gorączka, bo na pewno nie 37,5 st. C” — zwraca uwagę dr Duszczyk.

Informowanie o potencjalnych niepożądanych odczynach poszczepiennych (NOP) jest elementem procesu kwalifikacji do konkretnego szczepienia.

Czy na pewno bezpieczne?

Nie ma innego równie bezpiecznego produktu leczniczego niż szczepionki. Proces wprowadzenia na rynek nowej szczepionki jest bardzo skomplikowany i trwa wiele lat. Szczepionki podlegają bardziej restrykcyjnym badaniom niż leki — są jedynym produktem leczniczym, którego każda seria jest badana przed dopuszczeniem na rynek.

„Na podstawie wieloletnich badań wiemy, że szczepienie nie przeciąża układu immunologicznego. Znalazłam opracowanie, z którego wynikało, że gdybyśmy niemowlęciu podali podczas jednej wizyty 13 szczepionek, to ono zaangażowałoby do pracy zaledwie 0,01 proc. swojego układu odpornościowego! Nie potwierdzono związku między obecnością tiomersalu w szczepionce a zaburzeniami neurorozwojowymi. Nie potwierdzono związku przyczynowo-skutkowego między szczepieniem a rozwojem autyzmu ani niekorzystnego wpływu szczepionek na rozwój płodu i przebieg ciąży (szczepienia przeciw grypie sezonowej i pandemicznej, przeciw krztuścowi)” — mówi dr Duszczyk.

Zdaniem neurologa
Odroczenia z przyczyn neurologicznych

Dr hab. n. med. Katarzyna Kotulska-Jóźwiak, prof. nadzw. Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, Klinika Neurologii i Epileptologii:

Do podstawowych sytuacji neurologicznych wpływających na odroczenie szczepienia należą: aktywne zmiany napadowe, aktywna padaczka u dziecka do 2. r.ż. albo wada mózgu lub inna choroba wewnętrzna mózgu skutkująca wysokim ryzykiem rozwinięcia się padaczki oraz aktywne zmiany napadowe w EEG, ale jeszcze bez napadów u niemowlęcia. Generalnie u dzieci z problemami neurologicznymi bezpieczniejsza jest szczepionka z krztuścem bezkomórkowym i taka szczepionka powinna być zalecana.

Szczepionki skojarzone

Uodparniają przeciw kilku chorobom zakaźnym

3 w 1: DTPw — przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (zawierająca pełnokomórkowy składnik krztuśca) — szczepionka bezpłatna;
DTPa — szczepionka przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (zawierająca bezkomórkowy składnik krztuśca) — szczepionka odpłatna, jako alternatywa dla DTPw;
MMR — szczepionka przeciw odrze, śwince i różyczce — szczepionka bezpłatna;
5 w 1: DTPa-IPV-Hib — szczepionka przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (zawierająca bezkomórkowy składnik krztuśca), poliomyelitis (choroba Heinego-Medina) oraz Haemophilus influenzae typu b (Hib) — szczepionka odpłatna;
6 w 1: DTPa-IPV-Hib-HBV — szczepionka przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (zawierająca bezkomórkowy składnik krztuśca), poliomyelitis (choroba Heinego-Medina), Haemophilus influenzae typu b (Hib) oraz wirusowemu zapaleniu wątroby typu B — szczepionka odpłatna.

Warto wiedzieć
O co najczęściej pytają rodzice

Czy można zamienić szczepionkę bezkomórkową na szczepionkę pełnokomórkową, bo np. rodzice nie mają pieniędzy na kolejną szczepionkę odpłatną?

Oczywiście, że tak. W drugą stronę też. Istnieją badania kliniczne, które pozwalają na taką wymienną strategię szczepień.

Czy szczepienia u wcześniaków można realizować przy użyciu szczepionek 5 w 1 lub 6 w 1?

Można. Szczepionka skojarzona to nie tylko mniej ukłuć, ale także mniej konserwantów, mniej rozpuszczalnika i bezkomórkowy komponent krztuśca.
Czy przerwanie cyklu szczepień wymaga ich powtórzenia?

Przerwanie cyklu szczepień nie wymaga ich powtórzenia. W miarę możliwości możemy podać jednoczasowo kilka szczepionek, można polecić szczepionki wieloskładnikowe, ale nie skracamy odstępów między szczepieniami, z wyjątkiem zarejestrowanych przez producenta tzw. skróconych schematów szczepień. Musimy również pamiętać, że odstępy między szczepionkami żywymi i nieżywymi, nieżywymi i nieżywymi są dowolne, ale trzeba je zachować, aby się nie nałożyły ewentualne odczyny poszczepienne. Jeśli w czasie jednej wizyty szczepimy dziecko kilkoma preparatami i w kilka miejsc, zapiszmy, którą szczepionkę w które miejsce ciała podano, żebyśmy w razie potrzeby wiedzieli, po czym jest odczyn miejscowy lub ewentualnie nawet ogólny. Musimy pamiętać, że odstęp między szczepionką żywą i żywą musi być stały, nie krótszy niż 4 tygodnie.

Jak postępować z dzieckiem, które ma często nawracające infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych?

Zaleciłabym skierowanie dziecka do poradni immunologicznej. Można mu wykonać szereg badań. Jeśli wyniki są prawidłowe, można szczepić zarówno żywymi, jak i nieżywymi szczepionkami. Jeżeli wyniki są nieprawidłowe, nie stosujemy szczepionek żywych, ale musimy pamiętać również o tym, że szczepionki nieżywe mogą być mniej skuteczne.
Odpowiadała dr Ewa Duszczyk

 

Przypadki kliniczne

Ustalanie indywidualnych schematów

Przypadek 1

Niemowlę dwumiesięczne, urodzone siłami natury o czasie. Masa urodzeniowa 3150 g, długość 53 cm, ocenione na 10 pkt w skali Apgar. Szczepione w pierwszej dobie życia przeciwko gruźlicy i WZW B. Wywiad w kierunku alergii, chorób układu nerwowego i innych negatywny. W badaniu fizykalnym bez odchyleń od stanu prawidłowego, poza niezagojoną zmianą po szczepieniu BCG.

Wnioski

Niezagojona zmiana po szczepieniu BCG nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia. Zgodnie z PSO, dziecko należy zaszczepić przeciwko WZW B (druga dawka), błonicy, tężcowi i krztuścowi (DTPw — pierwsza dawka) oraz Hib (pierwsza dawka).

Uwaga! Rodzice nie zgadzają się na trzy ukłucia.

Jaki schemat zaproponować?

Podać drugą dawkę szczepionki przeciwko HBV oraz szczepienie przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi (pierwsza dawka). Za dwa tygodnie zaszczepić przeciwko Hib. Za cztery tygodnie zaszczepić drugą dawką szczepionki DTPw i Hib. Za dwa tygodnie pierwsza dawka IPV. Za cztery tygodnie podać trzecią dawkę DTPw i Hib. Za kolejne dwa tygodnie szczepić drugą dawką IPV. W siódmym miesiącu życia zaszczepić przeciwko HBV.
Zaproponować szczepionki skojarzone. Poinformować o odpłatności za nie. Omówić szczepionki 5- i 6-składnikowe. Dodatkowe dawki IPV i WZW B są akceptowane i bezpieczne.

Przypadek 2

Dziewięciomiesięczne niemowlę, urodzone siłami natury o czasie, przedłużony II okres porodu, okręcone pępowiną. Masa urodzeniowa 3400 g, długość 54 cm, 7 pkt w skali Apgar. W pierwszej dobie życia szczepione przeciwko gruźlicy i WZW B. W trzeciej dobie 2-3-minutowy epizod drgawek, obniżone napięcie mięśni kończyn górnych i dolnych, opieka neurologa. Wstrzymane szczepienia ochronne.

Wnioski

Zgoda neurologa na szczepienia w dziewiątym miesiącu. Stan ogólny dziecka dobry, rozwój psychoruchowy prawidłowy.

Jaki schemat zaproponować?

Druga dawka WZW B, pierwsza DTPa + pierwsza IPV + pierwsza Hib = cztery iniekcje. Po tym doświadczeniu matka nie zgadza się na więcej niż dwie iniekcje.
Po czterech tygodniach druga dawka DTPa + druga Hib. Po czterech tygodniach trzecia DTPa + druga IPV. W 13. miesiącu życia MMR + trzecia dawka HBV. Można zaproponować szczepionkę skojarzoną.

Szczepienia na szóstkę

Istnieje wiele powodów, dla których warto skorzystać ze szczepień 6 w 1 lub 5 w 1. Szczepienia wysoko skojarzone przynoszą korzyści zarówno dzieciom, jak i ich rodzicom.

Mniej bólu i łez dziecka, mniejszy stres dla rodziców. Przy podaniu preparatu 6 w 1 na pierwszej wizycie szczepiennej w 2. miesiącu życia liczba wkłuć zredukowana jest z trzech do jednego, a u dzieci do ukończenia drugiego roku życia — z czternastu do pięciu.

Dobry profil bezpieczeństwa szczepionek skojarzonych został potwierdzony w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu ich do obrotu. Jednym ze składników preparatów 6 w 1 i 5 w 1 jest bezkomórkowy antygen krztuśca. W porównaniu z całokomórkowym krztuścem jest on lepiej tolerowany, przez co powoduje mniej odczynów poszczepiennych.

Mniej wizyt szczepiennych. Korzystając z Programu Szczepień Ochronnych lub szczepionki 5 w 1 niezbędna jest wizyta szczepienna w 7. miesiącu życia. Dziecko otrzymuje wtedy szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Przy wyborze szczepionki 6-walentnej wizyta ta nie jest konieczna. Jeśli cykl szczepienia kontynuujemy szczepionką 6 w 1, dawkę uzupełniającą należy podać zgodnie z programem szczepień w 16.-18. miesiącu życia.

Szczepienia skojarzone można podawać jednocześnie z innymi szczepieniami pediatrycznymi, np. przeciwko pneumokokom.

Szczepionki 6- i 5-walentne stosowane są w programach szczepień masowych w wielu krajach w Europie i stały się standardem w codziennej praktyce. Obecnie w Polsce ok. 60 proc. rodziców decyduje się na szczepienia skojarzone — w trosce o lepszy komfort i kompleksową ochronę swojego dziecka przed chorobami zakaźnymi.

Pełny cykl szczepienia obejmuje szczepienie pierwotne (trzy dawki) oraz uzupełniające (jedna dawka). Pierwszą dawkę należy podać zgodnie z programem szczepień w 2. miesiącu życia. Kolejne dwie powinny być zaaplikowane na przełomie 3. i 4. oraz 5. i 6. miesiąca życia. Pomiędzy 16. a 18. miesiącem życia należy zaszczepić dziecko tzw. dawką uzupełniającą.

Oprac. IKA

 

 

Szczepienie dziecka to duży stres dla rodziców. Lekarz musi odpowiadać na wiele ich pytań, również dotyczących bezpieczeństwa szczepionek. Coraz częściej spotyka się też z brakiem zgody na szczepienie i powinien właściwie na to zareagować.

Szczepienie jest zabiegiem medycznym wymagającym zgody rodzica lub opiekuna prawnego dziecka. Nawet szczepienia obowiązkowe nie są przymusowe. Obowiązkowe to te, które państwo ma obowiązek zapewnić obywatelom bezpłatnie.Co powinien zrobić lekarz, jeśli rodzice zgadzają się tylko na wybrane szczepionki albo nie zgadzają się w ogóle? „Należy ich poinformować o skutkach braku profilaktyki i uzyskać odmowę na piśmie. Trzeba także przypomnieć im, co mają zrobić w razie choroby dziecka. Spokojnie wysłuchać ich argumentów, zachęcać do zadawania pytań, a następnie rzeczowo na nie odpowiadać. Nie obrażać się na nich i w żadnym wypadku nie obrażać ich, choć czasami jest ciężko. Jeżeli zgodzili się na część szczepień, należy je przeprowadzić i zaprosić na kolejną wizytę — może do tego czasu zmienią zdanie” — radzi dr n. med. Ewa Duszczyk, długoletni adiunkt Kliniki Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, członek założyciel Polskiego Towarzystwa Wakcynologii.Początek w pierwszej dobie życia„Szczepić zaczynamy szybko, w ciągu 24 godz. od narodzin. Adnotacja w PSO jest następująca: szczepionkę przeciwko Hepatitis B (WZW B) należy podać w ciągu 24 godz., a najlepiej w ciągu pierwszych 12. O ile pozwala na to stan dziecka i jego masa urodzeniowa. Szczepimy jednorazowo ze szczepieniem przeciwko gruźlicy” — przypomina dr Ewa Duszczyk.W drugim miesiącu życia (7.-8. tydzień), zgodnie z PSO, wszystkie dzieci, poza grupami podwyższonego ryzyka, powinny otrzymać szczepionkę z pełnokomórkowym komponentem krztuśca (DTPw), drugą dawkę szczepionki przeciwko WZW B i szczepionkę przeciwko pałeczce hemofilnej typu B (Hib). Szczegółowy wywiad to podstawaZgodnie z przepisami, każda osoba (dziecko lub dorosły) poddawana szczepieniu obowiązkowemu lub zalecanemu musi przejść lekarskie badanie kwalifikacyjne. Jego wynik jest ważny przez 24 godz., w ciągu których można wykonać szczepienie. Celem kwalifikacji jest wykrycie przeciwwskazań i sytuacji wymagających zachowania szczególnej ostrożności (tzw. przeciwwskazań względnych), które nakazują odpowiednią modyfikację szczepienia — opóźnienie jego wykonania, zastosowanie lepiej tolerowanego preparatu lub modyfikację schematu szczepienia. „Musimy przeprowadzić bardzo dokładne badanie kwalifikacyjne i ocenić stan zdrowia dziecka w dniu kwalifikacji. Zawsze przed szczepieniem zwracam uwagę na pewne odchylenia, które nie są jednak przeciwwskazaniem do szczepień. Na przykład dziecko ma pojedyncze grudki, które wyglądają jak wysypka uczuleniowa albo ma delikatne zmiany na policzku. Zwracam na to uwagę matce, by nie przyszła do mnie za tydzień czy dwa i nie powiedziała, że dziecko jest uczulone na składniki szczepionki — mówi dr Duszczyk. — Sprawdzam również napięcie mięśniowe, żeby mama nie twierdziła, że po szczepieniu dziecko ma wzmożone albo co gorsza osłabione napięcie mięśniowe”. Jeżeli to jest kolejna wizyta, należy zapytać, jak się dziecko zachowywało po wcześniejszym szczepieniu, czy były jakieś poważne reakcje niepożądane. Trzeba wypytać o alergie na żywność, leki, składniki szczepionki, o występowanie poważnych chorób układu nerwowego i inne problemy zdrowotne. Należy wiedzieć, czy dziecko przyjmuje przewlekle jakieś leki (zwłaszcza kortykosteroidy), czy miało przetoczenie krwi i preparatów krwiopochodnych w ostatnich 12 miesiącach.„Powinniśmy się dowiedzieć, czy dziecko było szczepione jakimś preparatem w ostatnich czterech tygodniach. Bardzo zalecam, aby dane z wywiadu zamieścić w dokumentacji medycznej” — radzi dr Duszczyk. Jak postępować z dziećmi przedwcześnie urodzonymiWcześniaki powinny być szczepione według wieku chronologicznego i obowiązującego programu szczepień ochronnych. Niektórzy rodzice są skłonni odkładać szczepienia u wcześniaków na bardzo długo, licząc na to, że może dziecko nie zachoruje, a układ odpornościowy się wzmocni. „Tylko bardzo ciężki stan kliniczny małego pacjenta jest przeciwwskazaniem do szczepień. Nieuzasadnione jest odraczanie szczepień bez ważnej przyczyny, bo przecież wcześniaki są szczególnie narażone na ciężkie infekcje spowodowane chorobami zakaźnymi. Mało tego, zaleca się, aby nawet dzieci z niską masą urodzeniową, które są hospitalizowane dłużej w oddziałach noworodkowych, przed wypisem z takiego oddziału otrzymały pierwsze szczepienia” — mówi dr Duszczyk.Szczepienia wcześniaków nieco się różnią. Trzeba pamiętać, że u wcześniaków z masą urodzeniową poniżej 2000 g stosuje się cztery dawki szczepionki przeciwko WZW B w schemacie: 0-1-2-12 miesięcy. Dzieci urodzone przed 37. tygodniem ciąży lub z masą urodzeniową poniżej 2500 g podlegają w pierwszym i drugim roku życia obowiązkowemu szczepieniu szczepionką z bezkomórkowym komponentem krztuśca (DTPa), która jest mniej odczynowa niż szczepionka z komponentem pełnokomórkowym. Dla dzieci z masą urodzeniową poniżej 2500 g jest obowiązkowe szczepienie przeciwko zakażeniom inwazyjnym wywołanym przez Streptococcus pneumoniae. Kiedy zaproponować szerszą ochronę