Terapia celowana raka podstawnokomórkowego

Rak podsawnokomórkowy jest najczęstszym nowotworem złośliwym człowieka. Większość przypadków tego nowotworu jest leczona wcześnie metodą chirurgiczną, więc stosunkowo rzadko rozwija się do stanu zaawansowanego. Badania molekularne i genetyczne pokazały, że prawie wszystkie przypadki raka podstawnokomórkowego charakteryzują się zmianami genetycznymi w ścieżce przekazywania sygnału hedgehoc, co przyczynia się do niekontrolowanej proliferacji komórek podstawnych naskórka. Vismodegib jest  pierwszym swego rodzaju lekiem, inhibitorem białka błonowego SMO, które uczestniczy w transdukcji sygnału hedgehoc. Nadmierna aktywność właśnie tego białka  jest przyczyną karcynogenezy skórnej.

Naukowcy przeprowadzili wieloośrodkowe, międzynarodowe, niezrandomizowane badanie, do którego włączyli pacjentów z postacią lokalnie zaawansowaną (n=63) oraz postacią rozsianą (n=33) raka podstawnokomórkowego. Wszyscy pacjenci otrzymywali 150mg vismodegibu raz dziennie. Pierwszoliniowym punktem końcowym badania był obiektywny wskaźnik odpowiedzi na leczenie. W raku rozsianym wskaźnik odpowiedzi na leczenie wyniósł 30 proc., natomiast w raku lokalnie zaawansowanym 43 proc., z całkowitą remisją u 13 pacjentów (21 proc.). Odpowiedź uzyskano w obu grupach po średnio 7,6 miesiącach leczenia. Działania niepożądane odnotowano u więcej niż 30 proc. pacjentów i były to skurcze mięśni, zaburzenia smaku, łysienie plackowate, spadek masy ciała i męczliwość. Wyniki tego badania świadczą, że vismodegib stanowi nową opcje terapeutyczną dla pacjentów z zaawansowanym rakiem podstawnokomórkowym.


Źródło: NEJM 2012; 366:2171-2179.