Szpitale nie muszą dopłacać do dyżurów

Praca w szpitalach jest często organizowana tak, że po normalnych godzinach pracy lekarz zaczyna dyżur, który trwa do rana. Bezpośrednio po zakończeniu dyżuru lekarzowi przysługuje prawo do co najmniej 11 godzin odpoczynku. Okoliczność ta sprawia, że regularnie dyżurujący lekarz nie jest w stanie wypracować normalnych godzin pracy. W związku z tym pojawiła się kwestia wynagrodzenia za nieprzepracowane godziny. Czy przysługuje ono oprócz wynagrodzenia za godziny przepracowane oraz za dyżury?

Szpitale, które odmawiały wypłaty uzupełniającego wynagrodzenia, były pozywane do sądów przez lekarzy, którzy czuli się tym pokrzywdzeni. Lekarze nie godzili się na obniżenie płacy, argumentując, że to szpitale odpowiadają za organizację czasu pracy. W wyrokach, które zapadały po myśli lekarzy, sądy nie zezwalały na żadne obniżenie wynagrodzenia: ani podstawowego, ani dyżurowego. Pojawiło się jednak rozstrzygnięcie odmienne, w którym Sąd Najwyższy zaaprobował obniżenie wynagrodzenia w zakresie, w jakim dyżury zostały zaliczone na poczet normalnego czasu pracy. Wobec rozbieżności w orzecznictwie kwestia została rozpatrzona przez powiększony skład 7 sędziów Sądu Najwyższego. Podjął on uchwałę, że za pracę w ramach pełnienia dyżuru medycznego dopełniającego czas pracy lekarza do obowiązującej go tygodniowej normy czasu pracy przysługuje jedynie dodatek jak za godziny nadliczbowe. Sąd uznał, że nie ma podstaw do podwajania normalnego wynagrodzenia, ponieważ czas dyżuru wlicza się do normy tygodniowej. Tylko w zakresie, w jakim wykracza poza tę normę, dyżur powinien być wynagradzany jak za godziny nadliczbowe, tzn. normalnym wynagrodzeniem z odpowiednim dodatkiem.

PODSTAWA PRAWNA:
uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z 6 listopada 2014 r., sygn. I PZP 2/14