Szansa dla chorych na HIV?
W badaniach SWORD schemat dwulekowy cechował się skutecznością porównywalną do skuteczności schematów trój- i czterolekowych u pacjentów z supresją wirusologiczną. Wyniki III fazy badań zostaną zaprezentowane na dorocznej konferencji dotyczącej Retrowirusów i Zakażeń Oportunistycznych (CROI) w Seattle.

ViiV Healthcare, globalna spółka specjalizująca się w leczeniu HIV, ogłosiła szczegółowe wyniki badań fazy III oceniających bezpieczeństwo i skuteczność zmiany leczenia pacjentów z supresją wirusologiczną z trój- lub czterolekowego schematu leczenia antyretrowirusowego na terapię dwulekową obejmującą dolutegrawir (ViiV Healthcare) oraz rylpiwirynę (Janssen Sciences Ireland UC).
W programie badań fazy III oceniano skuteczność, bezpieczeństwo stosowania i tolerancję zmiany terapii na dolutegrawir z rylpiwiryną z dotychczas stosowanej terapii antyretrowirusowej opartej na inhibitorze integrazy, nienukleozydowym inhibitorze odwrotnej transkryptazy lub wzmocnionym inhibitorze proteazy u osób dorosłych zakażonych HIV-1, u których doszło do supresji w wyniku stosowania terapii trój- lub czterolekowej. W badaniach klinicznych dolutegrawir i rylpiwiryna były podawane w postaci odrębnych tabletek.
Badania SWORD-1 (NCT02429791) i SWORD-2 (NCT02422797) to równoległe, randomizowane badania typu „non-inferiority” prowadzone metodą otwartej próby przez 148 tygodni, mające na celu porównanie działania antyretrowirusowego i bezpieczeństwa stosowania dwulekowej doustnej terapii dolutegrawirem w skojarzeniu z rylpiwiryną raz na dobę z obecnie stosowaną terapią antyretrowirusową.
Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, u których stężenie RNA HIV 1 w osoczu wynosiło poniżej 50 kopii na milimetr (k/ml) w 48. tygodniu badania. Kluczowe, drugorzędowe punkty końcowe obejmowały ocenę rozwoju oporności wirusa, wskaźniki bezpieczeństwa stosowania i tolerancji oraz zmiany w biomarkerach czynności nerek, stanu kości i stanu układu sercowo-naczyniowego. W badaniach uwzględniono też eksploracyjne wskaźniki zmiany jakości życia uwarunkowanej stanem zdrowia, gotowości do zmiany leczenia oraz przestrzegania zasad leczenia.
Dr John C. Pottage Jr., Naczelny dyrektor ds. medycznych i naukowych spółki ViiV Healthcare, tak skomentował rezultaty: „Wyniki tych badań mogą zmienić nasze rozumienie możliwości postępowania w zakażeniu HIV. Przez ponad 20 lat uważaliśmy, że do utrzymania supresji wirusologicznej potrzeba trzech lub więcej leków, jednak badania SWORD dostarczają bardzo mocnych dowodów na to, że supresję można utrzymać przy pomocy terapii dwulekowej dolutegrawirem i rylpiwiryną. Dane te oznaczają pierwszy, ekscytujący krok w kierunku uczynienia terapii dwulekowych rzeczywistością w leczeniu HIV. Planujemy złożyć wnioski do organów rejestracyjnych w 2017r., aby zarejestrować tę terapię dwulekową w postaci pojedynczej tabletki”.
Program badawczy obejmuje dwa badania z udziałem ponad 1000 pacjentów, u których osiągnięto wcześniej supresję wirusologiczną przy pomocy schematu trój- lub czterolekowego leczenia antyretrowirusowego (opartego na inhibitorze integrazy [INSTI], nienukleozydowym inhibitorze odwrotnej transkryptazy [NNRTI] lub inhibitorze proteazy [PI]). Pacjentów przydzielono losowo albo do grupy kontynuujących dotychczasowe leczenie trój- lub czterolekowe, albo do grupy zmieniających terapię na dolutegrawir i rylpiwirynę.
Odsetek niepowodzeń wirusologicznych wynosił <1% w grupie leczonych dolutegrawirem i rylpiwiryną oraz 1% w grupie leczonych trój- lub czterolekową terapią antyretrowirusową. Nie zgłaszano mutacji związanych z opornością na INSTI.
Ogólna częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych była porównywalna w obu grupach (dolutegrawir + rylpiwiryna: 27, CAR: 21). Jak można było się spodziewać w związku ze zmianą stabilnego leczenia na nową terapię, w grupie leczonych dolutegrawirem i rylpiwiryną zgłaszano więcej zdarzeń niepożądanych, które częściej prowadziły do wycofania pacjenta z badania (dolutegrawir + rylpiwiryna: 21, CAR: 3).
Profile bezpieczeństwa dolutegrawiru i rylpiwiryny w tych badaniach były spójne z danymi z druków rejestracyjnych każdego z tych leków.
Źródło: Puls Medycyny