Świadczenie pielęgnacyjne: ile będzie wynosiło od 1 stycznia?
Od 1 stycznia 2022 roku nastąpiły zmiany w wysokości świadczenia pielęgnacyjnego dla rodziców lub opiekunów, którzy zrezygnowali z aktywności zawodowej na rzecz opieki nad osobą z niepełnosprawnościami.

Od 1 stycznia 2022 r. świadczenie pielęgnacyjne będzie wynosiło 2119 zł. Dotychczas jego wysokość wynosiła 1971 zł.
Dla kogo świadczenie pielęgnacyjne?
Świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje rodzicom lub opiekunom, którzy nie podejmują lub rezygnują z pracy w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności. Chodzi o opiekę nad osobami wymagającymi stałej lub długotrwałej pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz w sytuacji konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała nie później, niż do ukończenia 18. roku życia lub w trakcie nauki, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia.
Łączenie pracy zawodowej z życiem rodzinnym w przypadku osób #niepełnosprawni w rodzinie zawsze jest trudne. Dlatego @MRiPS_GOV_PL wysyła matki na socjal z zakazem jakiejkolwiek aktywności zawodowej zamiast je wesprzeć? https://t.co/f6tKW0pXFA
— Katarzyna Roszewska (@k_roszewska) December 21, 2021
Świadczenie pielęgnacyjne nie może dublować się z innymi
Świadczenie nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do emerytury lub renty, zasiłku stałego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku lub świadczenia przedemerytalnego albo rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego.
Świadczenie nie jest również wypłacane, jeżeli osoba wymagająca opieki pozostaje w związku małżeńskim (chyba, że współmałżonek legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności) lub została umieszczona w rodzinie zastępczej (z wyjątkiem rodziny zastępczej spokrewnionej), rodzinnym domu dziecka albo w placówce zapewniającej całodobową opiekę, w tym w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym i korzysta w niej z całodobowej opieki przez więcej niż 5 dni w tygodniu.
PRZECZYTAJ TAKŻE: W walce z pandemią potrzeby niepełnosprawnych przestały istnieć
Źródło: Puls Medycyny