Specjalizację można odbywać obok zatrudnienia

Tak. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego, niedopuszczalne jest jedynie dodatkowe zatrudnianie pracowników na podstawie umów cywilnoprawnych przy pracach tego samego rodzaju. Umowa o szkolenie specjalizacyjne nie może być traktowana jako podstawa dodatkowego zatrudnienia, ponieważ jej przedmiotem nie jest wykonywanie pracy, lecz odbywanie szkolenia.

Umowa szkoleniowa

Przepisy o specjalizacji stanowią, że po zakończeniu studiów doktoranckich lekarz kontynuuje specjalizację w jednym z trybów pozarezydenckich, do których należy umowa cywilnoprawna o szkolenie specjalizacyjne. Umowę tę należy odróżnić od zwykłej umowy cywilnoprawnej, której przedmiotem jest zobowiązanie lekarza do świadczenia usług na rzecz szpitala. W umowie szkoleniowej sytuacja jest odwrotna: to szpital jest zleceniobiorcą, który zobowiązuje się do świadczenia usług wchodzących w zakres szkolenia specjalizacyjnego na rzecz lekarza. Z uwagi na tę sytuację zastrzeżono, że szpitalowi nie wolno pobierać od lekarza opłat za szkolenie.

Odrębna płaca za dyżury

Szpital nie musi wypłacać wynagrodzenia w ramach umowy o szkolenie specjalizacyjne, ponieważ lekarz odbywający specjalizację w tym trybie nie ma obowiązku wykonywania pracy na rzecz szpitala. Jego obowiązki ograniczają się do wykonywania zabiegów lub procedur medycznych określonych programem specjalizacji w celu nabycia umiejętności praktycznych. Wyjątek pod tym względem stanowią dyżury medyczne, które lekarz jest zobowiązany pełnić w czasie odbywania specjalizacji w liczbie określonej jej programem. Ponieważ dyżury polegają na wykonywaniu czynności zawodowych, czyli świadczeniu pracy na rzecz szpitala, przepisy o specjalizacji zapewniają, by były one pełnione za wynagrodzeniem ustalonym na podstawie odrębnej umowy.

Umowa o pracę, która jednocześnie łączy lekarza ze szpitalem, nie jest przeszkodą do zawarcia z nim umowy cywilnoprawnej o szkolenie specjalizacyjne. Przepisy przewidują wprawdzie możliwość kontynuowania specjalizacji po zakończeniu studiów doktoranckich w ramach umowy o pracę, lecz nie obligują do tego. Na marginesie dodam, że musiałaby to być umowa zawarta na czas nieokreślony lub na okres trwania specjalizacji w pełnym wymiarze czasu pracy. Umowa o pracę, która łączy specjalizanta ze szpitalem w omawianym przypadku, nie spełnia tych warunków.

PODSTAWA PRAWNA

1) § 14 ust. 2 pkt 1, 3 i 5 oraz § 15 ust. 1 i 2 pkt 2 rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 20 października 2005 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. nr 213, poz. 1779 ze zm.);
2) uchwała Sądu Najwyższego z 12 kwietnia 1994 r., I PZP 13/94 (OSNP 1994/3/39).