Powszechne łagodzenie bólu porodowego?

Łagodzenie bólu porodowego, dostępne dla każdej rodzącej, ma obejmować wszystkie metody, których skuteczność została udowodniona naukowo. Pod uwagę mają więc być brane metody niefarmakologiczne , np. techniki oddechowe i relaksacyjne, masaż relaksacyjny, przezskórna stymulacja nerwów, akupunktura, immersja wodna. Jeśli niefarmakologiczne metody nie dadzą oczekiwanego efektu, będą mogły być stosowane metody farmakologiczne: dożylne lub domięśniowe podanie opioidów, analgezja wziewna, analgezja regionalna (m.in. analgezja zewnątrzoponowa, podpajęczynówkowa lub połączona) - pod warunkiem dodatkowego nadzoru lekarza położnika i położnej nad kobietą rodzącą oraz regularnego monitorowania funkcji układu oddechowego i krążenia u kobiety rodzącej i płodu. Zastosowanie analgezji regionalnej wymagać będzie stałego, całodobowego dyżuru na bloku porodowym pielęgniarki anestezjologicznej i doświadczonego lekarza anestezjologa, który w tym czasie nie będzie mógł zajmować się niczym innym. Na oddziałach, gdzie nie odbywają się więcej niż dwa porody na dobę, wystarczy zapewnić obecność lekarza anestezjologa w ciągu 30 minut od podjęcia decyzji o zastosowaniu analgezji regionalnej.

Projekt rozporządzenia określa także warunki sprzętowe dla stosowania analgezji, wymagane badania i inne czynniki decydujące o bezpieczeństwie rodzących i ich dzieci. Precyzuje także obowiązki pielęgniarek i położnych w tym zakresie. Dla uzupełnienia wymaganych kwalifikacji przewidziano okres przejściowy - w okresie dwóch lat od wejścia w życie tego rozporządzenia położna, która nie ukończyła specjalnego kursu z zakresu analgezji porodowej,  będzie mogła prowadzić nadzór nad rodzącą, u której zastosowano farmakologiczne metody łagodzenia bólu, tylko pod warunkiem, że dysponuje udokumentowanym 5-letnim stażem pracy na bloku porodowym.

Resort uzasadnia przygotowanie tego projektu oczekiwaniami kobiet w Polsce i normami panującymi coraz powszechniej w cywilizowanym świecie. Łagodzenie bólu porodowego staje się czymś oczywistym w naszych czasach, jednak „na życzenie” możliwe jest na razie tylko za „opłatą”, pobieraną zresztą – jak zauważa sam resort – na ogół bezprawnie. Teraz jednak problemem też mogą się okazać pieniądze – resort nie przewiduje dodatkowych środków na wprowadzenie tego rozporządzenia w życie i wydaje się nie dostrzegać, iż raczej nie da się tego zrobić bezkosztowo.

Na razie projekt został przekazany do konsultacji zewnętrznych.