Powstanie rejestr onkohematologiczny. MZ opublikowało projekt
Do 30 września 2022 r. ma zostać uruchomiony rejestr onkohematologiczny - przewiduje projekt rozporządzenia ministra zdrowia. Rejestr pomoże w optymalizacji diagnostyki i leczenia pacjentów z nowotworami hematologicznymi. Jakie dane będą w nim gromadzone?

8 lipca Ministerstwo Zdrowia przekazało do konsultacji projekt rozporządzenia, które zakłada utworzenie Polskiego Rejestru Onko-hematologicznego „PROH”. Rejestr ma pozwolić na gromadzenie kompletnych danych, które będzie można wykorzystać w analizach dotyczących optymalizacji metod diagnostyki i leczenia nowotworów hematologicznych.
Na zgłaszanie uwag jest 21 dni. MZ proponuje, aby przepisy rozporządzenia weszły w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia. Uruchomienie rejestru ma nastąpić do 30 września 2022 r., co pozwoli na przeprowadzenie niezbędnych prac przygotowawczych.
W Polsce brakuje kompletnych danych na temat nowotworów układu krwiotwórczego
Jak czytamy w uzasadnieniu regulacji, postęp wiedzy w diagnostyce i leczeniu nowotworów hematologicznych stwarza konieczność oceny skuteczności metod leczenia na poziomie populacyjnym, a z powodu braku odpowiednich danych klinicznych o nowotworach układu krwiotwórczego niemożliwa jest ocena skali stosowania poszczególnych metod leczenia.
Ministerstwo przyznaje, że dane epidemiologiczne o nowotworach układu chłonnego i krwiotwórczego, przetwarzane i gromadzone przez Krajowy Rejestr Nowotworów, są niewystarczające, dlatego konieczne jest stworzenie specjalnego rejestru, który będzie można wykorzystać w analizach dotyczących optymalizacji metod diagnostyki i leczenia nowotworów hematologicznych.
Dzięki rejestrowi możliwe będzie określenie wskaźników epidemiologicznych, w tym liczby zachorowań, chorobowości, liczby ozdrowieńców, szybkości wdrożenia diagnostyki i leczenia oraz jego skuteczności. Dane zgromadzone w rejestrze umożliwią także ocenę czynników ryzyka, takich jak zróżnicowanie regionalne zachorowalności, umieralności i przeżycia, oraz pozwolą na opracowanie standardów leczenia i ich ewaluacji, a także zidentyfikowanie liczebności pacjentów wymagających nowoczesnych terapii.
Zakłada się, że wdrożenie rejestru pozwoli w szczególności na:
- stworzenie jednolitego systemu rejestracji nowych zachorowań na nowotwory tkanki limfatycznej i krwiotwórczej (według Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Medycznych ICD-10: C81–C96, D45-D47);
- przygotowanie podstawy do populacyjnych badań epidemiologicznych umożliwiających dokonywanie wiarygodnych analiz częstości i trendów występowania powyższych nowotworów w czasie rzeczywistym;
- ocenę częstości występowania poszczególnych nowotworów tkanki limfatycznej, układu krwionośnego i tkanek pokrewnych;
- monitorowanie stanu zdrowia usługobiorców w zakresie chorób tkanki limfatycznej, układu krwionośnego i tkanek pokrewnych w zależności od zastosowanej terapii;
- monitorowanie skuteczności i jakości leczenia chorób onkohematologicznych w zależności od zastosowanej terapii oraz stanu pacjenta, stopnia zaawansowania nowotworu i zastosowanego leczenia;
- rejestrację odległych wyników i następstw leczenia w zależności od zastosowanej terapii;
- systematyczne publikowanie raportów na podstawie danych zgromadzonych w rejestrze.
Jakie dane będą gromadzone w rejestrze hematoonkologicznym
Podmiotem prowadzącym rejestr ma być Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie.
Rejestr będzie prowadzony z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego zapewniającego interoperacyjność i powiązanie z innymi systemami teleinformatycznymi w ochronie zdrowia. Będą w nim przetwarzane dane i identyfikatory, które obejmują:
1) dane osobowe dotyczące usługobiorcy:
- imię (imiona) i nazwisko,
- płeć,
- obywatelstwo,
- wykształcenie,
- numer PESEL, a w przypadku osób, które nie mają nadanego numeru PESEL – serię i numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, albo niepowtarzalny identyfikator nadany przez państwo członkowskie Unii Europejskiej dla celów transgranicznej identyfikacji,
- datę urodzenia,
- adres miejsca zamieszkania,
- numery identyfikacyjne i numery ewidencyjne nadawane usługobiorcom przez płatników lub usługodawców,
- datę zgonu albo datę znalezienia zwłok,
- przyczynę zgonu (wyjściowa, bezpośrednia, wtórna);
2) jednostkowe dane medyczne dotyczące usługobiorcy:
a) ocena stanu pacjenta i stopnia zaawansowania nowotworu według:
- skali ECOG (Eastern Cooperative Oncology Group) (0-sprawność prawidłowa, 1-obecność objawów choroby, 2-zdolność do wykonywania czynności osobistych, 3-ograniczona zdolność wykonywania czynności osobistych, 4-konieczność opieki osoby drugiej, spędza w łóżku cały dzień, 5-zgon),
- indeksu chorób współistniejących według Charslon (niskie ryzyko, pośrednie ryzyko, wysokie ryzyko),
- stadium zaawansowania nowotworu w klasyfikacji Ann Arbor (I, II, III, IV, rozszerzenie A, B, E, X, Bulky),
- R-ISS (Revised International Staging System for multiple myeloma (I, II, III), Rai (0, I, II, III, IV, V) /Binet (A, B, C)),
- FLIPI/FLIPI2, IPI/R-IPI, MIPI,
b) data, rodzaj i wynik wykonanych badań diagnostycznych:
- badanie histopatologiczne,
- badanie cytogenetyczne,
- badanie immunohistochemiczne,
- badania molekularne,
- cytometria przepływowa,
c) rozpoznanie nowotworu pierwotnego, nawrotu lub transformacji:
- data rozpoznania nowotworu pierwotnego,
- data nawrotu,
- data transformacji oraz morfologia transformacji,
- kod przyczyny głównej według „ICD-10”,
- opis i lokalizację nowotworu,
- data wyniku morfologicznego (data pobrania materiału lub data otrzymania materiału przez pracownię patomorfologiczną, lub data zatwierdzenia wyniku),
- typ morfologiczny – opis,
- kod morfologiczny według „ICD-O”,
- cechy dodatkowe podczas diagnozy (splenomegalia, hepatomegalia; zajęcie węzłów nad przeponą, zajęcie węzłów pod przeponą, zajęcie szpiku, zajęcie innych narządów),
d) data i rodzaj leczenia w zakresie produktów leczniczych:
- data rozpoczęcia linii leczenia,
- linia leczenia,
- rodzaj leczenia (indukcja remisji, konsolidacja remisji, leczenie podtrzymujące),
- nazwa produktu leczniczego,
- nazwa schematu leczenia,
- odpowiedź na leczenie (CR – całkowita, PR – częściowa odpowiedź, RD –remisja choroby nowotworowej, PD – progresja choroby nowotworowej, SD –stabilizacja choroby nowotworowej),
- data zakończenia leczenia,
- przyczyna zakończenia leczenia (brak skuteczności, toksyczność, decyzja pacjenta, brak dostępności do leku, koniec planowej terapii, zgon pacjenta),
- miejsce zgonu (szpital, inny zakład służby zdrowia, dom, inne),
- informacje dotyczące zastosowanych produktów leczniczych:
– kod produktu kontraktowego według katalogu produktów określonych przez Narodowy Fundusz Zdrowia,
– kod produktu jednostkowego według katalogu produktów określonych przez Narodowy Fundusz Zdrowia
– kod EAN,
– data podania,
e) zrealizowane procedury według „ICD-9”,
f) datę rozpoczęcia udzielania świadczenia opieki zdrowotnej,
g) datę zakończenia udzielania świadczenia opieki zdrowotnej;
3) identyfikator usługodawcy,
4) identyfikator miejsca udzielania świadczenia opieki zdrowotnej,
5) identyfikator pracownika medycznego, który:
a) wprowadził dane do rejestru,
b) wykonał dane świadczenie opieki zdrowotnej
Rejestry hematologiczne sprawdziły się w innych krajach w Europie
Jak czytamy w uzasadnieniu projektu, w innych państwach (na przykład w Danii, Czechach, Szwecji, Finlandii, Irlandii Australii) istnieją rejestry onkohematologiczne, które są źródłem informacji i pozwalają monitorować skuteczność leczenia tej grupy chorób. Wskaźniki 5-letnich przeżyć chorych na nowotwory hematologiczne wskazują na znaczące różnice w skuteczności leczenia tych chorób w Polsce w porównaniu do pozostałych państw członkowskich Unii Europejskiej. Jak wskazują analizy przeżyć w projekcie Concord-3, różnica w przeżyciach chorych w Polsce w porównaniu do innych państw członkowskich sięga 20-30 punktów procentowych. W przypadku białaczki limfatycznej przeżywalność w państwach członkowskich Unii Europejskiej wynosi ok. 70 proc., natomiast w Polsce - 52 proc.; w przypadku białaczki szpikowej będzie to odpowiednio ok. 57 proc. i 27 proc.
ZOBACZ TAKŻE:
Hematologia w Krajowym Planie Transformacji. Jakie są założenia?
W Polsce procedurę przeszczepienia szpiku przechodzi co czwarty pacjent ze szpiczakiem
Źródło: Puls Medycyny