Potrójna terapia nadciśnienia

Wieloośrodkowe badanie kliniczne III fazy TRINITY (Triple Therapy with Olmesartan Medoxomil, Amlodipine and Hydrochlorothiazide in Hypertension Patients Study) przeprowadzono w grupie 2492 pacjentów cierpiących na umiarkowane lub ciężkie nadciśnienie tętnicze. Celem było porównanie skuteczności skojarzonej terapii hipotensyjnej lekami z trzech różnych klas terapeutycznych z efektywnością leczenia dwoma różnymi lekami. Pacjenci zostali losowo podzieleni na cztery grupy: pierwsza otrzymywała olmesartan w dawce 40 mg wraz z amlodypiną 10 mg oraz hydrochlorotiazydem (HCTZ) w dawce 25 mg (n = 627), druga olmesartan i amlodypinę w takich samych dawkach (n = 628), trzecia olmesartan i HCTZ (n = 637), a czwarta amlodypinę i HCTZ (n = 600). Ocenianym pierwotnym punktem końcowym była zmiana wartości rozkurczowego ciśnienia tętniczego po 12 tygodniach terapii w stosunku do ciśnienia wyjściowego.

Stwierdzono, że leczenie trzema lekami hipotensyjnymi spowodowało redukcję rozkurczowego ciśnienia tętniczego o średnio 21,8 mmHg, podczas gdy leczenie dwoma lekami zmniejszyło ciśnienie krwi pacjentów o 15,1 – 18,0 mmHg, w zależności od zastosowanego schematu terapii. Dla skurczowego ciśnienia krwi redukcja wyniosła 37,1 mmHg przy leczeniu potrójnym oraz 27,5-30,0 mmHg przy różnych terapiach podwójnych. Ponadto w grupie olmesartanu, amlodypiny i HCTZ u 69,9 proc. pacjentów osiągnięto ciśnienie krwi zgodne z celem terapeutycznym tj. poniżej 140/90 mmHg. Wśród pacjentów leczonych tylko dwoma lekami cel terapeutyczny osiągnięto u 41,1 – 53,4 proc. Uzyskane wyniki były niezależne od płci, wieku i rasy chorych. Wszystkie schematy terapii były podobnie, dobrze tolerowane przez uczestników badania.
Wyniki próby klinicznej TRINITY zaprezentowano podczas tegorocznego zjazdu naukowego Amerykańskiego Towarzystwa Nadciśnienia (ASH, American Society of Hypertension), które odbywało się na początku maja w Nowym Jorku.

Źródło: ASH 25th Annual Scientific Meeting and Exposition.