Od stycznia 2003 roku lekarz może zmienić formę opodatkowania swej działalności Wybór karty lub ryczałtu oznacza rezygnację z możliwości wspólnego rozliczenia małżonków.
W Pulsie Medycyny nr 15/2002 zapowiadałem już, że od 1 stycznia 2003 r. lekarze będą uprawnieni do wyboru formy opodatkowania innej niż na zasadach ogólnych, tj. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych albo karty podatkowej. Przedstawiłem wówczas podstawowe informacje dotyczące poszczególnych form opodatkowania ze wskazaniem ich głównych zalet i wad. Obecnie, w związku ze zbliżającym się terminem dokonania wyboru (przypada 20 stycznia 2003 r.), jeszcze raz poruszam ten temat, uwzględniając aspekty, które mogą mieć największe znaczenie przy podejmowaniu decyzji.
Wyboru formy opodatkowania dokonuje się na cały rok podatkowy przez złożenie we właściwym urzędzie skarbowym oświadczenia o wyborze ryczałtu albo wniosku o zastosowanie karty podatkowej. W przypadku rozpoczynania działalności oświadczenie albo wniosek należy złożyć do dnia poprzedzającego rozpoczęcie działalności.
Dla spółki tylko ryczałt
Jeśli działalność prowadzi się w ramach spółki, możliwy jest tylko wybór ryczałtu i oświadczenie składa wtedy każdy wspólnik z osobna. Niezłożenie oświadczenia albo wniosku w terminie będzie oznaczało pozostanie przy opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Po dokonaniu wyboru formy opodatkowania nie trzeba będzie ponawiać tych działań w latach przyszłych, chyba że podejmie się decyzję o zmianie.
Zwracam uwagę, iż prowadzenie praktyki grupowej w spółce cywilnej lub partnerskiej jest możliwe wyłącznie w wypadku ryczałtu ewidencjonowanego. Jeżeli lekarz chce korzystać z karty podatkowej, musi prowadzić działalność samodzielnie. Zatrudniać może tylko jedną pomoc fachową lub przyuczoną i wyłącznie na podstawie umowy o pracę.
Podkreślam, że podstawę opodatkowania ryczałtem stanowi przychód. Osiągnięcie dochodu nie ma tu żadnego znaczenia. Dlatego przy wyborze ryczałtu należy rozważyć przede wszystkim wysokość kosztów uzyskania przychodu. Jeżeli są one wysokie, to ryczałt będzie nieopłacalny. Ryczałt należy się także wówczas, gdy koszty uzyskania przychodu przekroczą przychód, a więc nastąpi strata. Niemniej jednak stratę można odliczyć od przychodów w kolejnych 5 latach podatkowych na takich samych zasadach, jak przy opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Odliczeniu podlegają także ulgi podatkowe i składka na ubezpieczenie zdrowotne.
Stały podatek
W przypadku karty podatkowej nie ma znaczenia nawet wysokość przychodu. Podatek opłacany jest w stałej wysokości, wymierzonej decyzją urzędu skarbowego, według liczby godzin przeznaczonych na wykonywanie zawodu, bez względu na inne okoliczności. Jego opłacanie wstrzymuje jedynie przerwa w prowadzeniu działalności, trwająca nieprzerwanie co najmniej 10 dni, którą należy zgłosić w urzędzie skarbowym najpóźniej w dniu jej rozpoczęcia oraz w dniu poprzedzającym dzień jej zakończenia. Gdy przerwę spowoduje choroba, to jej długość wynika ze zwolnienia lekarskiego, a zawiadomienia należy dokonać w dniu rozpoczęcia działalności. Należny podatek obniża się wtedy o 1/30 stawki miesięcznej za każdy dzień przerwy.
Przy wszelkich wstępnych obliczeniach opłacalności danej formy opodatkowania należy brać poprawkę na to, iż stawki podatku mogą być na wniosek podatnika lub z urzędu obniżone lub podwyższone w granicach 50 procent.
Na zakończenie dodam, że istnieje praktyczna możliwość opłacania ryczałtu kwartalnie. Taki sposób mogą wybrać ci lekarze, których przychody w poprzednim roku podatkowym albo przychody spółki nie przekroczyły równowartość 25 000 euro. O wyborze powinni zawiadomić urząd skarbowy w tym samym terminie, co o wyborze formy opodatkowania, tj. do 20 stycznia 2003 r.
Podstawa prawna:
o ustawa z 27 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. nr 141, poz. 1183).
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: Sławomir Molęda