“Oblicza Medycyny”. Nowe możliwości leczenia hipolipemizującego
aktualizacja: 29-03-2021, 16:50
Zaproszenie do kolejnego odcinka programu “Oblicza Medycyny” przyjął prof. dr hab. n. med. Adam Witkowski, prezes Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, z którym rozmawiamy o nowej opcji terapeutycznej dla pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, jaką jest zastosowanie inhibitorów PCSK9, nowoczesnych leków hipolipemizujących, oraz o kryteriach kwalifikacji do programu lekowego “Leczenie inhibitorami PSCK9 pacjentów z zaburzeniami lipidowymi”.
Listopadowa lista refundacyjna przyniosła długo oczekiwaną zmianę, jaką jest uruchomienie programu lekowego z inhibitorami PCSK9, nowoczesnymi lekami hipolipemizującymi. Jaką wagę ma decyzja Ministerstwa Zdrowia dla pacjentów i lekarzy, którzy się nimi opiekują? - o nowej opcji terapeutycznej dla pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych rozmawiamy z prof. dr hab. n. med. Adamem Witkowskim, prezesem Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.
“Hipercholesterolemia w Polsce dotyka ok. 18 mln ludzi, z czego 60 proc. nie wie, że ją w ogóle ma, a z tych, którzy wiedzą o chorobie, tylko 11 proc. jest adekwatnie leczonych, tzn. spełnione są cele terapeutyczne dla poszczególnych grup chorych: umiarkowanego, wysokiego i bardzo wysokiego ryzyka” - zwrócił uwagę specjalista.
“Do grupy chorych, którzy mają bardzo wysokie ryzyko następnych epizodów niedokrwiennych, należą pacjenci po przebytym ostrym zespole wieńcowym. Ryzyko wystąpienia kolejnego zawału, udaru czy konieczności rewaskularyzacji wynosi u nich 15 proc. w pierwszym roku od zawału. Dla porównania - u chorych z rozpoznaną chorobą wieńcową w formie przewlekłej, którzy nie przybyli zawału serca, ryzyko to wynosi 4-5 proc. Modyfikacja stężenia cholesterolu, szczególnie w jego frakcji LDL, jest czynnikiem, który może to ryzyko obniżyć. Dlatego kardiolodzy od kilku lat postulowali, aby program z wprowadzeniem nasilniejszych leków obniżających stężenie cholesterolu, jakie są w tej chwili na rynku, czyli inhibitorów PSCK9, był dostępny dla pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią, a następnie wystąpili do ministra zdrowia z wnioskiem, żeby rozszerzyć ten program o chorych, którzy mieli zawał i w związku z tym mają wyższe ryzyko nawrotu zdarzenia sercowo-naczyniowego” - przypomniał prof. Witkowski.
W końcu udało się wypracować pewien kompromis - chorzy, którzy przebyli zawał serca i mają stężenie cholesterolu LDL powyżej 100 mg/dl i nie da się go obniżyć intensywnym leczeniem statynami lub statynami w połączeniu z ezetymibem, mogą skorzystać z programu lekowego z inhibitorami PSCK9, przy czym muszą oni spełnić łącznie dodatkowe kryteria (zob. poniżej).
W programie także:
- Jaka jest rola kardiologów interwencyjnych w leczeniu hipercholesterolemii?
- Jak skomponować i w razie potrzeby zintensyfikować leczenie zaburzeń lipidowych u pacjentów po zawale mięśnia sercowego?
- Jak, krok po kroku, włączyć pacjentów do nowego programu lekowego?
Zapraszamy do oglądania! Rozmowę prowadzi red. Ewa Kurzyńska.
WARTO WIEDZIEĆ: Kto może skorzystać z programu lekowego “Leczenie inhibitorami PCSK-9 pacjentów z zaburzeniami lipidowymi (ICD-10 E78.01, I21, I22, I25)”
Źródło: Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 21 października 2020 r. w sprawie wykazu leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, dla których ustalono urzędową cenę zbytu (załącznik B.101).
1.1. Leczenie pacjentów z hipercholesterolemią rodzinną
Łączne spełnienie następujących warunków:
1) wiek 18 lat i powyżej;
2) pewna diagnoza rodzinnej heterozygotycznej hipercholesterolemii, tj. > 8 punktów w skali Dutch Lipid Clinic Network;
3) spełnienie kryteriów kwalifikacji do leczenia LDL aferezą, a w przypadku pacjentów już leczonych, spełnianie tych kryteriów w chwili rozpoczęcia leczenia LDL aferezą;
4) kryteria kwalifikacji do LDL aferezy: LDL-C > 160 mg/dl (4,1 mmol/dl) pomimo stosowania diety i:
a) intensywnego leczenia statynami w maksymalnych dawkach tj.: atorwastatyna 80 mg lub rosuwastatyna 40 mg, a następnie atorwastatyna 40-80 mg lub rosuwastatyna 20-40 mg w skojarzeniu z ezetymibem 10 mg; stosowanego łącznie przez 6 miesięcy, w tym leczenia skojarzonego przez minimum 1 miesiąc
lub
b) intensywnego leczenia statynami w maksymalnych tolerowanych dawkach, a następnie w skojarzeniu z ezetymibem 10 mg; stosowanego przez łącznie 6 miesięcy, w tym leczenia skojarzonego przez minimum 1 miesiąc.
1.2. Leczenie pacjentów z bardzo wysokim ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego
Łączne spełnienie następujących warunków:
1) wiek 18 lat i powyżej;
2) LDL-C >100 mg/dl (2,5 mmol/l) pomimo stosowania diety i intensywnego leczenia statynami w maksymalnie tolerowanych dawkach, a następnie statynami w maksymalnych tolerowanych dawkach w połączeniu z ezetymibem.
Wymagane jest, aby całkowity okres leczenia trwał co najmniej 3 miesiące, w tym co najmniej 1 miesiąc leczenia skojarzonego (statyna w maksymalnych tolerowanych dawkach + ezetymib).
W przypadku pacjentów z podejrzeniem rabdomiolizy związanej z podawaniem statyn okres leczenia ustalany jest przez lekarza prowadzącego zgodnie z wytycznymi ESC/EAS.
3) Przebyty zawał serca diagnozowany inwazyjnie, który wystąpił do 12 miesięcy przed włączeniem do programu lekowego oraz
a) z dodatkowo przebytym zawałem serca w wywiadzie i wielonaczyniową chorobą wieńcową, zdefiniowaną jako co najmniej 50% zwężenie światła naczynia w co najmniej 2 naczyniach
lub
b) z chorobą miażdżycową tętnic innych niż wieńcowe, rozumianą jako:
choroba tętnic obwodowych (PAD), tj.
i. chromanie przestankowe ze wskaźnikiem kostka-ramię (ABI) <0,85,
lub
ii. przebyta rewaskularyzacja tętnic obwodowych,
lub
iii. amputacja kończyny z powodu choroby miażdżycowej;
lub
choroba tętnic mózgowych, tj.
i. przebyty udar mózgu niedokrwienny,
lub
ii. przemijający atak niedokrwienny (TIA)
1.3. Do programu lekowego, w celu zapewnienia kontynuacji terapii, mogą być ponadto kwalifikowani pacjenci, którzy otrzymują obecnie leczenie ewolokumabem lub alirokumabem i spełniali kryteria kwalifikacji do programu lekowego w chwili rozpoczęcia leczenia ewolokumabem lub alirokumabem oraz nie spełnili kryteriów opisanych w pkt.3.
2. Określenie czasu leczenia w programie
Leczenie należy kontynuować do momentu podjęcia przez lekarza decyzji o wyłączeniu pacjenta z programu zgodnie z kryteriami zakończenia udziału w programie przedstawionymi w punkcie 3.
3. Kryteria zakończenia udziału w programie
1) wystąpienie ciężkich reakcji alergicznych po podaniu leku;
2) brak skuteczności po 3 miesiącach leczenia, rozumiany jako redukcja stężenia LDL-C o < 30% w stosunku do wartości wyjściowej określonej:
a) przed rozpoczęciem procedury LDL aferezy, w przypadku pacjentów, u których była ona stosowana w chwili włączenia do programu lekowego,
b) w momencie włączenia do programu lekowego, w przypadku pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni LDL aferezą (w tym pacjentów włączonych do programu zgodnie z pkt. 1.2.),
c) w momencie rozpoczęcia terapii, w przypadku pacjentów włączonych do programu zgodnie z pkt. 1.3.
3.2. Kryteria uniemożliwiające włączenie do programu
1) hiperlipidemia wtórna;
2) homozygotyczna postać hipercholesterolemii rodzinnej;
3) ciężkie zaburzenia czynności nerek (eGFR < 30 ml/min/1,73 m2);
4) ciężkie zaburzenia czynności wątroby (klasa C wg skali Childa-Pugha);
5) ciąża;
6) karmienie piersią;
7) nadwrażliwość na ewolokumab lub alirokumab lub którąkolwiek z substancji pomocniczych.
1. Alirokumab
150 mg alirokumabu podawane co 2 tygodnie.
2. Ewolokumab
140 mg ewolokumabu podawane co 2 tygodnie.
1. Wykaz badań przy kwalifikacji do leczenia
1) lipidogram;
2) aminotransferaza alaninowa (AlAT);
3) kreatynina/eGFR;
4) kinaza kreatynowa (CK).
2. Monitorowanie leczenia
1) Lipidogram – po 3 miesiącach, a następnie co 12 miesięcy;
2) Monitorowanie bezpieczeństwa leczenia na każdej wizycie.
3. Monitorowanie programu
1) Gromadzenie w dokumentacji medycznej pacjenta danych dotyczących monitorowania leczenia i każdorazowe ich przedstawianie na żądanie kontrolerów Narodowego Funduszu Zdrowia;
2) Uzupełnianie danych zawartych w rejestrze (SMPT) dostępnym za pomocą aplikacji internetowej udostępnionej przez OW NFZ, z częstotliwością zgodną z opisem programu oraz na zakończenie leczenia;
3) Przekazywanie informacji sprawozdawczo-rozliczeniowych do NFZ: informacje przekazuje się do NFZ w formie papierowej lub w formie elektronicznej, zgodnie z wymaganiami opublikowanymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia.
Źródło: Puls Medycyny