Niewydolność serca: zalety terapii resynchronizującej

W ramach badania MADIT-CRT oceniono skuteczność połączonej terapii resynchronizującej (CRT) z wszczepieniem kardiowertera-defibrylatora (ICD). Grupa badanych pacjentów chorowała na niewydolność serca w klasie NYHA I/II z niską frakcją wyrzutową (≤30%) i szerokim zespołem QRS (>130ms).

Pierwotnym punktem końcowym w badaniu był zgon lub zdarzenie sercowe w przebiegu niewydolności serca. W średnio 2,4 letniej obserwacji zdarzał się on istotnie częściej w grupie chorych leczonych tylko wszczepieniem ICD w porównaniu z leczonymi łącznie CRT i ICD.

Pacjenci leczeni terapią resynchronizującą połączoną ze wszczepieniem kardiowertera-defibrylatora mieli przede wszystkim mniejsze ryzyko zdarzeń związanych z niewydolnością serca w porównaniu do leczonych samym ICD. Poważne zdarzenia sercowe nie były częste w żadnej z grup.

Źródło: NEJM 2009; 361(14): 1329-1338; doi: 10.1056/NEJMoa0906431