Maciej Tokarczyk nie żyje
9 października odbył się pogrzeb tragicznie zmarłego prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia Macieja Tokarczyka. W powszechnym odczuciu odszedł człowiek niezwykle prawy, pracowity, z ogromnym poczuciem obowiązku, zawsze kompetentny w tym, co robił. Lekarz i społecznik, działający m.in. w samorządzie lekarskim, w lekarskich towarzystwach naukowych i Radzie ds. Przeciwdziałania Narkomanii. Założyciel i wieloletni wiceprzewodniczący Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Dzieci z Wadą Słuchu w Elblągu.
Maciej Tokarczyk urodził się 17 kwietnia 1963 r. w Gdańsku. Był absolwentem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej, specjalistą w dziedzinie otolaryngologii i audiologii. Ukończył studia podyplomowe w zakresie ubezpieczeń zdrowotnych na Wydziale Finansów i Bankowości Wyższej Szkoły Bankowej w Toruniu. Odbył liczne szkolenia, także za granicą, m.in. w Holandii, Niemczech i Estonii.
W latach 1988-1998 pracował m.in. w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Elblągu, w 1996 r. założył w tym mieście, a potem prowadził Wojewódzką Poradnię Audiologiczną. Współpracował z Instytutem Fizjologii i Patologii Słuchu w Warszawie, czego efektem była nagroda ministra zdrowia w zespole prof. Henryka Skarżyńskiego. W latach 1999-2001 był konsultantem w dziedzinie audiologii i foniatrii dla woj. warmińsko-mazurskiego.
Od roku 1999 M. Tokarczyk pracował w Warmińsko-Mazurskiej Regionalnej Kasie Chorych, najpierw jako zastępca dyrektora oddziału w Elblągu, potem jako zastępca dyrektora kasy w Olsztynie. W październiku 2001 r. został wiceprezesem Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych, rok później jego prezesem. Po likwidacji UNUZ-u w kwietniu 2003 r. został wiceministrem w resorcie zdrowia, gdzie odpowiadał m.in. za politykę lekową. Trzy miesiące później został prezesem Narodowego Funduszu Zdrowia. Ostatnio ciężko chorował, przeszedł dwie operacje kręgosłupa. 4 października 2003 r. popełnił samobójstwo.
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: Ewa Szarkowska