Kiedy NFZ zapłaci za leczenie za granicą?

21 sierpnia 2008 r. weszło w życie znowelizowane rozporządzenie ministra zdrowia w sprawie wniosku o leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu (Dz.U. Nr 143, poz. 897).
Dzięki nowelizacji przepisów, NFZ zapłaci za transport pacjentów, ale ma prawo wyboru najtańszego środka transportu dostosowanego do stanu zdrowia pacjenta. Rozporządzenie przewiduje także możliwość pokrywania kosztów leczenia przez NFZ w zagranicznych placówkach nie tylko na podstawie faktury, ale również w formie zaliczki, jeszcze przed udzieleniem świadczenia, jeżeli jest to podstawowy warunek udzielenia pomocy medycznej choremu.
Wprowadzone zmiany dotyczą także m.in.: obowiązku dołączenia do wniosku o leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu, uwierzytelnionego tłumaczenia na język polski pisemnej informacji oraz kopii dokumentacji, jeżeli została sporządzona za granicą w innym języku niż język angielski; wydłużenia czasu rozpatrywania przez dyrektora oddziału funduszu wniosku o pokrycie kosztów transportu do miejsca leczenia lub zamieszkania w kraju z 3 dni do 5 dni roboczych.

Wzory wniosków o zgodę na przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju oraz o pokrycie kosztów transportu do miejsca leczenia lub zamieszkiwania w kraju można pobrać ze strony internetowej funduszu: www.nfz.gov.pl.

Procedura wnioskowania krok po kroku

Część I wniosku o zgodę na przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju wypełnia pacjent, następnie przekazuje wniosek lekarzowi ubezpieczenia zdrowotnego - specjaliście właściwej dziedziny medycyny, posiadającemu tytuł profesora lub doktora habilitowanego nauk medycznych, który wypełnia część II i III wniosku.
Tu wpisywane są m.in.: szczegółowe rozpoznanie kliniczne i aktualny stan zdrowia; dotychczasowy przebieg choroby i zastosowane leczenie; prawdopodobny dalszy przebieg choroby; proponowany zakres leczenia; proponowana placówka opieki medycznej wraz z uzasadnieniem wyboru a także przewidziany oraz dopuszczalny czas oczekiwania wnioskodawcy na uzyskanie leczenia lub badań diagnostycznych. W uzasadnionym przypadku należy wpisać środek transportu w celu przewiezienia wnioskodawcy do miejsca udzielenia świadczenia oraz uzasadnienie takiego wyboru.

Następnie pacjent przekazuje do oddziału wojewódzkiego funduszu wypełniony wniosek oraz kopię dokumentacji medycznej.

Oddział może, gdy wnosi o to osoba ubiegająca się o leczenie, przesłać wniosek wraz z kopią dokumentacji medycznej do konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny, właściwej dla wnioskowanego leczenia lub badań diagnostycznych, w celu zasięgnięcia opinii. Konsultant wypełnia wtedy IV część wniosku. Przedstawia w nim m.in. ocenę możliwości przeprowadzenia leczenia lub badań diagnostycznych w kraju, potwierdza wybraną przez lekarza lub wskazuje inną placówkę opieki medycznej znajdującą się za granicą i uzasadnia jej wybór.

Oddział wojewódzki przekazuje wniosek do prezesa NFZ, który w ciągu pięciu dni roboczych podejmuje decyzję o w sprawie wydania lub odmowy wydania wnioskodawcy zgody na przeprowadzenie albo kontynuację leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju oraz pokrycie kosztów transportu do miejsca udzielenia świadczeń.