Infuzje roztworu kału w leczeniu infekcji C.difficile

Nawracające infekcje Clostridium difficile są trudne do leczenie, a odsetek niepowodzeń w stosowane antybiotykoterapii jest stosunkowo duży. Naukowcy z Uniwersytetu w Amsterdamie postanowili sprawdzić efektywność dodwunastniczych  infuzji roztworu kału u chorych z nawracającymi infekcjami C.difficile.

Pacjentów w sposób zrandomizowany przypisano do jednej z trzech terapii: leczenie wankomycyną - 500mg doustnie, 4 razy dziennie przez 4 dni - wraz z infuzją roztworu kału od dawcy przez rurkę nosowo-dwunastniczą, poprzedzoną zabiegiem płukania jelita (n=16), standardowe leczenie wankomycyną - 500mg doustnie, 4 razy dziennie przez 14 dni (n=13) lub standardowe leczenie wankomycyną z zabiegiem płukania jelita (n=13). Pierwszoliniowym punktem końcowym było ustąpienie biegunki o etiologii C.difficile, bez nawrotu w ciągu 10tygodni. Dawcami kału byli ochotnicy w wieku <60 lat, u których wykluczono potencjalne czynniki zakaźne i infestację pasożytniczą. Kał został zawieszony w 500ml soli fizjologicznej oraz wymieszany, a zlany supernatant wykorzystano do infuzji u biorców.

U 13 pacjentów (81%), którzy otrzymali roztwór kału doszło do ustąpienia biegunki po pierwszej infuzji. 3 pozostały pacjentów otrzymało drugą infuzją kału od innych dawców, co zaowocowało ustąpieniem biegunki u 2. Biegunka ustąpiła u 4 (31%) i u 3 (23%) pacjentów otrzymujących wankomycynę  i wankomycynę z płukaniem jelita. Między badanymi grupami nie odnotowano znaczących różnic w częstości działań niepożądanych. Infuzje kału wiąże się ze zwiększeniem bioróżnorodności we florze bakteryjnej jelita – co odpowiada za prawidłową odporność w kierunku C.difficle.

Źródło: NEJM 2013;368:407-15.