Czerniak - rozwój rozsianego nowotworu powstrzymała kombinacja leków [PRZYPADEK KLINICZNY]

PRZYPADEK PACJENTA

W sierpniu 2021 r. do Narodowego Instytutu Onkologii zgłosił się 40-letni pacjent z rozpoznaniem czerniaka o nieznanym ognisku pierwotnym (FPI) w stadium wieloogniskowego rozsiewu. Chory od lipca 2021 r. był diagnozowany z powodu uporczywego kaszlu. Wyjściowo otrzymywał antybiotyki, bez poprawy.

Diagnostyka obrazowa i molekularna

W sierpniu, w trakcie hospitalizacji, w wykonanych badaniach obrazowych uwidoczniono zmiany przerzutowe w płucach oraz powiększone węzły chłonne szyi po stronie lewej, z których pobrano materiał histopatologiczny. Na podstawie wyników tego badania rozpoznano czerniaka. W badaniu molekularnym wykryto mutację genu BRAF, natomiast w ocenie dermatoskopowej nie znaleziono ogniska pierwotnego nowotworu.

Wyniki tomografii komputerowej — mapa przerzutów

W celu oceny zaawansowania choroby, choremu wykonano badanie tomografii komputerowej mózgu, szyi, klatki piersiowej, jamy brzusznej i miednicy, które uwidoczniło podejrzane ognisko do płata potylicznego prawego o średnicy 15 mm, dużą zmianę guzowatą o średnicy około 6 cm w płacie dolnym płuca lewego, liczne przerzuty do węzłów chłonnych oraz do nadnercza prawego i śledziony.

Z uwagi na opisywaną w badaniu TK i MR zmianę ogniskową w mózgu pacjent był konsultowany z neurochirurgiem. „Obraz najbardziej odpowiada zmianie o typie naczyniaka jamistego” — stwierdzono po konsultacji neurochirurgicznej.

Leczenie paliatywne i progresja choroby

Wobec powyższego odstąpiono od leczenia miejscowego zmiany ogniskowej i rozpoczęto leczenie paliatywne uogólnionej choroby nowotworowej niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem.

Po 4 wlewach, w styczniu 2022 r., wykonano kontrolne badanie TK, które uwidoczniło progresję choroby nowotworowej w obrębie mózgowia, śledziony oraz nadnerczy. Stan pacjenta pogorszył się, chory zgłaszał wówczas osłabienie i utratę apetytu. W badaniu przedmiotowym zwracało uwagę postępujące wodobrzusze oraz obrzęki obwodowe. W badaniach laboratoryjnych wystąpił wzrost LDH >2 x GGN.

Leczenie II rzutu enkorafenibem z binimetynibem

Wobec progresji choroby zakończono leczenie immunoterapią, a następnie pacjent został zakwalifikowany do leczenia II rzutu z wykorzystaniem enkorafenibu i binimetynibu. Rozpoczęto je w lutym 2022 r. W pierwszej ocenie obrazowej wykonanej w kwietniu uzyskano częściową odpowiedź na leczenie wszystkich zmian przerzutowych, również tych w mózgowiu. W badaniu przedmiotowym nie stwierdzono odchyleń, natomiast w badaniach laboratoryjnych stwierdzono normalizację LDH. Pacjent kontynuuje leczenie z dobrą tolerancją do chwili obecnej.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Czerniak - dopasowanie dawki leków systemowych poprawiło tolerancję terapii [PRZYPADEK KLINICZNY]

Skuteczne zahamowanie progresji przerzutowego czerniaka [PRZYPADEK KLINICZNY]

W celowany sposób osiągnięto regresję przerzutów czerniaka [PRZYPADEK KLINICZNY]

Czerniak - zastosowanie terapii enkorafenibem i binimetynibem w I linii leczenia [PRZYPADEK KLINICZNY]

Czerniak - przebieg skutecznego leczenia u pacjenta z przerzutami do OUN [PRZYPADEK KLINICZNY]