Czerniak - jak uzyskano pełną remisję zmian przerzutowych w skórze [PRZYPADEK KLINICZNY]
Przypadek pacjenta z mnogim, nieoperacyjnym rozsiewem czerniaka do skóry i tkanki podskórnej omawia specjalista onkologii klinicznej lek. Kamila Gądek z Kliniki Onkologii Klinicznej Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie — Państwowego Instytutu Badawczego, Oddział w Krakowie.

PRZYPADEK PACJENTA
44-letni mężczyzna w 2019 r. był leczony z powodu czerniaka skóry okolicy podłopatkowej lewej z limfadenektomią pachową lewostronną ze względu na klinicznie jawne przerzuty do węzłów chłonnych. Nie otrzymywał leczenia uzupełniającego, ponieważ nie było ono wówczas refundowane i pozostawał w obserwacji.

Pojawienie się guzków wysiewu skórnego
W październiku 2020 r. zgłosił się do Poradni Chirurgii Onkologicznej z powodu pojawienia się nowych, podejrzanych guzków w okolicy blizny po zabiegu chirurgicznym. W badaniu histopatologicznym z biopsji zmian potwierdzono obecność komórek przerzutowych czerniaka.
Oznaczono mutację V600 genu BRAF testem AmoyDx BRAF 600V, potwierdzając mutację w powyższym kodonie. W kontrolnym badaniu fizykalnym stwierdzono pojawienie się kolejnych guzków wysiewu skórnego (fot. 1). Wykonano badania obrazowe w celu oceny ostatecznego stopnia zaawansowania choroby. W badaniu tomografii komputerowej stwierdzono mnogi, nieoperacyjny rozsiew czerniaka do skóry i tkanki podskórnej (według TNM AJCC 8th: M1a).
Po konsultacjach z pacjentem i zespołem terapeutycznym zdecydowano o zakwalifikowaniu chorego do leczenia systemowego z ewentualnym dalszym postępowaniem chirurgicznym w przypadku dobrej odpowiedzi na terapię. Wykonano badania kwalifikujące do terapii celowanej, zgodnie z zapisami programu lekowego: badanie ECHO, okulistyczne, badania laboratoryjne, obrazowe. Z uwagi na szybką progresję choroby pacjent został zakwalifikowany do leczenia inhibitorami BRAF/MEK.
Zastosowanie enkorafenibu z binimetynibem
W grudniu 2020 r. chory rozpoczął terapię enkorafenibem w dawce 75 mg — 6 tabl. na dobę (dawka dobowa 450 mg) oraz binimetynibem w dawce 15 mg — 2 x 3 tabl. (dawka dobowa 90 mg — 2 x 45 mg). Po trzech miesiącach terapii uzyskano całkowitą remisję zmian przerzutowych w skórze.
Chory kontynuuje leczenie enkorafenibem z binimetynibem z bardzo dobrą tolerancją. Po 18 miesiącach terapii utrzymuje się całkowita remisja zmian.
Wybór najlepszego leczenia systemowego pierwszej linii u chorych na czerniaki z obecną mutacją w genie BRAF w fazie rozsiewu choroby jest ciągle przedmiotem dyskusji. Ostatnie badania wskazują, że zastosowanie podwójnej immunoterapii (anty-PD-1 z anty-CTLA-4) może znacząco poprawić wyniki terapii w tej grupie chorych. Jednakże odpowiedź na immunoterapię jest przesunięta w czasie, co u pacjentów z gwałtownie przebiegającym procesem nowotworowym może nie być najskuteczniejszą opcją. Dodatkowo należy zauważyć, że jest to leczenie obarczone dość znaczną toksycznością.
W prezentowanym powyżej przypadku zastosowanie inhibitorów BRAF z MEK wydaje się opcją właściwą.
U chorego przebieg procesu nowotworowego był dosyć gwałtowny, co wymagało podania terapii, która w krótkim czasie opanuje postęp choroby. Założono również, że w przypadku dobrej odpowiedzi na leczenie będzie możliwe chirurgiczne usunięcie zmian. Dzięki zastosowaniu iBRAF z iMEK uzyskano całkowitą remisję zmian przy bardzo dobrej tolerancji terapii, co potwierdza słuszność wyboru enkorafenibu z binimetynibem w I linii leczenia w tym konkretnym przypadku.
Szeroki wachlarz opcji terapeutycznych, dostępny dziś w programie lekowym B.59, sprawia, że możliwości skutecznego leczenia zaawansowanego, nieresekcyjnego i przerzutowego czerniaka są znacznie lepsze niż jeszcze kilka lat temu. Dostępne w programie lekowym inhibitory BRAF/MEK to opcja terapii wybierana przez klinicystów także w I linii leczenia zaawansowanego procesu nowotworowego u pacjentów z potwierdzoną obecnością mutacji V600 w genie BRAF.
Enkorafenib i binimetynib to leki o skuteczności i bezpieczeństwie, które udokumentowano w randomizowanym badaniu klinicznym. Ich skuteczność potwierdzają także doświadczenia klinicystów, co przekłada się na fakt, że kombinacja tych leków jest jedną z chętniej wybieranych opcji terapeutycznych dostępnych w programie lekowym B.59. Zastosowanie enkorafenibu i binimetynibu u chorych na zaawansowanego czerniaka pozwala zatrzymać lub ograniczyć rozwój procesu nowotworowego w obrębie zmian przerzutowych, w tym także przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego.
ZOBACZ TAKŻE: Czerniak - dopasowanie dawki leków systemowych poprawiło tolerancję terapii [PRZYPADEK KLINICZNY]
Skuteczne zahamowanie progresji przerzutowego czerniaka [PRZYPADEK KLINICZNY]
W celowany sposób osiągnięto regresję przerzutów czerniaka [PRZYPADEK KLINICZNY]
Czerniak - przebieg skutecznego leczenia u pacjenta z przerzutami do OUN [PRZYPADEK KLINICZNY]
Czerniak - rozwój rozsianego nowotworu powstrzymała kombinacja leków [PRZYPADEK KLINICZNY]
Czerniak - postępowanie interdyscyplinarne przedłuża czas do progresji choroby [PRZYPADEK KLINICZNY]
Czerniak - leczenie w programie lekowym do czasu odnoszenia korzyści [PRZYPADEK KLINICZNY]
Źródło: Puls Medycyny