Cytometria przepływowa w alergologii
W diagnostyce jakich chorób alergicznych znajduje dzisiaj zastosowanie cytometria przepływowa i jakie są perspektywy jej wykorzystania w alergologii?
Rozwój chorób alergicznych skłania do poszukiwania laboratoryjnych metod diagnostycznych. Cytometria przepływowa staje się tą techniką badawczą i diagnostyczną, z którą zarówno klinicyści, jak i pracownicy laboratorium wiążą pewne nadzieje. Do tej pory jest ona stosowana przede wszystkim w diagnostyce chorób rozrostowych układu krwiotwórczego. Mając na uwadze alergie, już teraz możemy powiedzieć, że spełnia określone kryteria determinujące możliwość jej wykorzystania jako metody pozwalającej na identyfikację czynnika uczulającego. W ostatnim czasie w światowym piśmiennictwie pokazuje się coraz więcej publikacji nt. wykorzystania tej techniki w diagnozowaniu, co więcej, również w próbach monitorowania leczenia chorób alergicznych.
Badanie techniką cytometrii przepływowej stosowane jest w diagnostyce pacjentów uczulonych na jady owadów błonkoskrzydłych poprzez ocenę ekspresji markera CD63, który na dzień dzisiejszy jest laboratoryjnym wykładnikiem swoistej aktywacji bazofilów krwi obwodowej. Pewne nadzieje wiążemy również z możliwością oceny nadwrażliwości polekowej, która w alergiach staje się bardzo ważnym problemem, ponieważ dotyka bezpośrednio sposobów terapeutycznych, a reakcje alergiczne po niektórych lekach są bardzo silne, często nawet zagrażające życiu. Dlatego oczekujemy, że pobranie próbki krwi od pacjenta, zaindukowanie komórek domniemanym czynnikiem uczulającym i ocena markerów aktywacji komórek układu odpornościowego techniką cytometrii przepływowej będzie spełniać kryteria testu diagnostycznego. Ostatnio pojawiają się doniesienia o możliwości oznaczania techniką cytometrii przepływowej tryptazy, enzymu będącego wykładnikiem aktywacji bazofilów, komórek również biorących udział w zapaleniu alergicznym.
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: prof. Janina Grzegorczyk, ; kierownik Zakładu Laboratoryjnej Immunologii Medycznej Kliniki Endokrynologii i Chorób Metabolicznych Uniwersytetu Medycznego w Łodzi