Aktywność fizyczna jako część terapii przeciwnowotworowej

Okazuje się, że tradycyjnie zalecany pacjentom onkologicznym odpoczynek wcale nie jest najlepszym rozwiązaniem. Opublikowany 8 sierpnia br. raport Move More, przygotowany przez brytyjską organizację Macmillan Cancer Support wskazuje, że ćwiczenia fizyczne zmniejszają ryzyko nawrotu choroby nowotworowej oraz śmierci z jej powodu, a także minimalizują skutki uboczne terapii onkologicznej, jak poczucie zmęczenia, nastroje depresyjne, przybieranie na wadze, schorzenia sercowo-naczyniowe czy osteoporoza. Z dotychczas przeprowadzonych badań wynika, że dzięki aktywności fizycznej ryzyko nawrotu raka piersi zmniejsza się o 40 proc., ryzyko zgonu z powodu raka prostaty o 30 proc., a zgonu z powodu raka jelita grubego nawet o 50 proc.\

Autorzy raportu podkreślają, że w Wielkiej Brytanii żyje obecnie 2 miliony osób po przebytej chorobie nowotworowej i zakończonym leczeniu onkologicznym, z czego 1,6 miliona jest kompletnie nieaktywnych fizycznie. Odpowiedzialnością za taki stan rzeczy eksperci obarczają lekarzy, którzy zbyt mało uwagi i czasu poświęcają na wyjaśnienie pacjentom, jakie korzyści płyną z regularnej aktywności fizycznej. Tymczasem sport powinien być zalecany na każdym etapie kontaktu z pacjentem onkologicznym – rekomendować go należy już przy podejrzeniu raka i postępowaniu diagnostycznym, w trakcie leczenia przeciwnowotworowego oraz po jego zakończeniu.
Podobne zalecenia dotyczące bezpieczeństwa i korzyści aktywności fizycznej po przebytym nowotworze wydało Amerykańskie Towarzystwo Medycyny Sportowej (American College of Sport Medicine).