Zmieniono algorytm zbierania wywiadu medycznego przez dyspozytora pogotowia
Odrębne procedury w przypadku zatrzymania krążenia u dorosłego i u dziecka - takie przepisy wprowadza nowelizacja obwieszczenia ministra zdrowia w sprawie algorytmu zbierania wywiadu medycznego przez dyspozytora medycznego.

W Dzienniku Urzędowym Ministra Zdrowia opublikowano nowelizację obwieszczenia w sprawie algorytmu zbierania wywiadu medycznego przez dyspozytora medycznego.
Zmieniono algorytm zbierania wywiadu medycznego przez dyspozytora pogotowia
ust. 25 otrzymuje brzmienie:
"25. Nagłe zatrzymanie krążenia – Dorosły",
po ust. 25 dodaje się ust. 25a w brzmieniu:
"25a. Nagłe Zatrzymanie Krążenia – Dziecko".
Procedura w przypadku zatrzymania krążenia u dziecka wygląda następująco:
- ustal, czy okoliczności zdarzenia mogą mieć wpływ na stan pacjenta i bezpieczeństwo zgłaszającego - rozważ możliwości wystąpienia zatrucia tlenkiem węgla, popełnienia przestępstwa, porażenia prądem, wypadku komunikacyjnego itp.;
Przyjmij zgłoszenie, przekaż formatkę do dyspozytora medycznego wysyłającego. Jednocześnie poinformuj osobę zgłaszającą o przyjęciu zgłoszenia: „Zgłoszenie przyjęte proszę czekać na przyjazd zespołu ratownictwa medycznego” i prowadź dalszą rozmowę.
- jeśli dziecko jest NIEPRZYTOMNE I NIE ODDYCHA PRAWIDŁOWO – udzielaj zgłaszającemu niezbędnych porad w zakresie sposobu udzielania pierwszej pomocy do czasu przybycia zespołu ratownictwa medycznego, zgodnie z poniższym schematem:
a) poinformuj zgłaszającego o konieczności rozpoczęcia resuscytacji krążeniowo-oddechowej i zaleć mu, aby uklęknął lub stanął obok leżącego na plecach dziecka, bezpośrednio przy jego klatce piersiowej,
b) poleć zgłaszającemu:
- zapewnienie neutralnej pozycji głowy u niemowląt, a u starszych dzieci odchylenie głowy ku tyłowi (odgięcie głowy),
- wykonanie 5 oddechów ratowniczych, poprzez wdmuchnięcie jednostajnie powietrza do ust dziecka (lub do ust i nosa w przypadku niemowląt) przez około 1 sekundę, wystarczająco do widocznego uniesienia klatki piersiowej dziecka,
c) jeśli brak oznak życia (kaszel, płacz, poruszanie się dziecka), wskaż zgłaszającemu miejsce uciskania klatki piersiowej dziecka (na środku klatki piersiowej dziecka) i poleć mu:
- wykonanie 15 uciśnięć klatki piersiowej przy pomocy jednej dłoni lub dwóch palców jednej dłoni lub kciuków dwóch dłoni – w zależności od wieku dziecka, chyba że obecne są jednoznaczne oznaki krążenia (takie jak ruch, kaszel),
- skupienie się na stałym, dobrej jakości uciskaniu klatki piersiowej określonym przez:
-- głębokość: równą przynajmniej jednej trzeciej przednio-tylnego wymiaru klatki piersiowej, ale nie więcej niż 6 cm,
-- odkształcenie: poleć zgłaszającemu zwolnienie jakiegokolwiek nacisku pomiędzy uciśnięciami klatki piersiowej i pozwolenie na jej pełne odkształcenie się, bez utraty kontaktu dłoni z klatką piersiową dziecka,
d) poleć zgłaszającemu rozpoczęcie uciskania klatki piersiowej dziecka i narzuć tempo głośno licząc – powiedz zgłaszającemu, że ma to być robione szybko i mocno – nieustannie kontroluj tempo uciskania klatki piersiowej,
e) poleć zgłaszającemu kontynuowanie uciśnięć klatki piersiowej i oddechy ratownicze w cyklu 15:2,
f) jeżeli zgłaszający odmówi wykonywania oddechów ratowniczych poleć mu wykonywanie uciśnięć klatki piersiowej i kontroluj sposób ich wykonywania (ciągłe uciśnięcia w tempie 100–120 uciśnięć na minutę).
Procedura postępowania u dorosłych również została szczegółowo opisana.
Przepisy weszły w życie 7 lutego.
Źródło: Puls Medycyny