Wideourodynamika - rola, korzyści i optymalna praktyka. Publikacja Polaka w renomowanym periodyku
W prestiżowym czasopiśmie „Nature Reviews Urology” został opublikowany artykuł dr. hab. Mikołaja Przydacza z Katedry Urologii Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum nt. przydatności badania wideourodynamicznego.

Wideourodynamika jest zaawansowanym badaniem diagnostycznym w urologii czynnościowej, łączącym ocenę czynnościową i anatomiczną dolnych dróg moczowych. Dzięki temu można precyzyjnie rozpoznać przyczyny odpowiedzialne za objawy występujące u pacjenta, co przekłada się na lepsze podejmowanie decyzji terapeutycznych.
Wideourodynamika – złoty standard w diagnostyce
Badanie wideourodynamiczne jest zalecane, gdy inne badania, np. wielokanałowe badanie urodynamiczne, nie dostarczają wystarczających danych do wyboru odpowiedniego leczenia, zwłaszcza u pacjentów ze złożonymi, przetrwałymi lub nawracającymi dysfunkcjami dolnych dróg moczowych. Jest ono często uważane za złoty standard w diagnostyce pacjentów z neurogenną dysfunkcją dolnych dróg moczowych, kobiet z przeszkodą podpęcherzową lub chorych z wadami wrodzonymi dolnych dróg moczowych, głównie po wcześniejszych operacjach rekonstrukcyjnych. Niemniej, to specjalistyczne badanie należy ograniczyć do osób, u których dane z niego pochodzące wnoszą rzeczywistą wartość. Wybór pacjentów, którzy powinni zostać poddani tej specjalistycznej procedurze diagnostycznej powinien być rygorystyczny, biorąc pod uwagę zwiększone koszty i ryzyko związane z obrazowaniem fluoroskopowym.
Publikacja polskiego naukowca w renomowanym czasopiśmie
Artykuł pt. „Videourodynamics – role, benefits and optimal practice” powstał we współpracy z prof. Howardem Goldmanem z Cleveland Clinic w Stanach Zjednoczonych, gdzie dr hab. n. med. Mikołaj Przydacz, który jest jego pierwszym oraz korespondencyjnym autorem, spędził pół roku jako profesor wizytujący.
Polski badacz – specjalista urolog FEBU – doświadczenie zawodowe zdobywał w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Na co dzień pracuje na Oddziale Klinicznym Urologii i Urologii Onkologicznej Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie, gdzie kieruje Pracownią Wideourodynamiki, najnowocześniejszą tego typu placówką w Europie. Jest członkiem Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Urologicznego i Zarządu Głównego Europejskiej Sekcji Urologii Czynnościowej (EAU Section of Functional Urology) oraz sekretarzem Polskiego Towarzystwa Urologicznego. Jest przewodniczącym Grupy Urologii Czynnościowej „Young Academic Urologists” w Europejskim Towarzystwie Urologicznym.
Dr hab. Przydacz jest współautorem wytycznych Kanadyjskiego Towarzystwa Urologicznego w zakresie diagnostyki i leczenia zespołu pęcherza nadaktywnego (OAB) oraz autorem podręcznika „Consultation in Neurourology: A Practical Evidence-Based Guide”, będącego kompendium wiedzy o pęcherzu neurogennym, dostępnego w księgarniach medycznych na całym świecie. Autor ponad 80 publikacji w recenzowanych, profesjonalnych i międzynarodowych czasopismach naukowych, licznych rozdziałów podręcznikowych oraz doniesień konferencyjnych. Współpracuje z wieloma ośrodkami polskimi i zagranicznymi w zakresie multidyscyplinarnych projektów naukowych i badań klinicznych, w tym koordynując projekty finansowane przez Unię Europejską dla przełomowych badań w medycynie.
„Nature Reviews Urology” to drugie najwyżej impactowane czasopismo (Impact Factor 12.1) poświęcone tematyce urologii.
Źródło: Puls Medycyny