Statyny w leczeniu cukrzycy

Autorzy pracy sprawdzili, jaki jest rezultat leczenia statynami osób z cukrzycą w aspekcie częstości występowania zawału mięśnia sercowego, zgonu z przyczyn sercowych i konieczności wykonania rewaskularyzacji naczyń wieńcowych. Analizie poddano dane dotyczące 18 686 osób z cukrzycą (1466 typu 1 i 17 220 typu 2), które brały udział w 14 badaniach skuteczności terapii statynami. Kontrolę stanowiło 71 370 osób bez cukrzycy, biorących udział w tych samych badaniach. W porównaniu z kontrolami, stężenie cholesterolu LDL u osób z cukrzycą typu 2 obniżyło się w podobnym stopniu, natomiast u osób z cukrzycą typu 1 - obniżyło się nieco mniej.
W przeliczeniu na 1 mmol/l obniżenia stężenia LDL, śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny u osób z cukrzycą znamiennie obniżyła się o 9 proc. (p=0,02), zaś u osób bez tej choroby - o 13 proc. (p<0,0001). U osób z cukrzycą śmiertelność z powodu choroby wieńcowej obniżyła się o 12 proc. (p=0,03), a z powodu wszelkich przyczyn naczyniowych o 13 proc. (p=0,008); wartości te były podobne u osób bez cukrzycy. Znamiennie zmniejszyła się liczba poważnych powikłań choroby układu krążenia: na każdy 1 mmol/l redukcji stężenia cholesterolu LDL u osób z cukrzycą oraz u osób bez tej choroby liczba ta zmniejszyła się o 21 proc. (p<0,0001). U osób z cukrzycą znamiennemu zmniejszeniu o 22 proc. (p<0,0001) uległa liczba zawałów mięśnia sercowego i zgonów z przyczyn sercowych, liczba zabiegów rewaskularyzacji naczyń wieńcowych zmniejszyła się o 25 proc. (p<0,0001), a udarów mózgu o 21 proc. (p=0,0002). Podobne zmiany obserwowano u osób bez cukrzycy.
Duża liczba poważnych powikłań naczyniowych u osób z cukrzycą (3247) umożliwiła ocenę wpływu leczenia statynami w różnych podgrupach. Stwierdzono, że efekt leczenia statynami osób z cukrzycą był podobny, niezależnie od tego, czy zdiagnozowano u nich wcześniej chorobę układu sercowo-naczyniowego (choroba wieńcowa, choroba naczyń obwodowych, nieprawidłowości krążenia mózgowego, nadciśnienie), czy byli od niej wolni. Częstość występowania poważnych powikłań z zakresu układu sercowo-naczyniowego u wszystkich osób, które otrzymywały statyny, zmalała o jedną piątą. Skuteczność leczenia statynami osób z cukrzycą nie zależała również od rodzaju cukrzycy, płci, wieku, BMI, ciśnienia krwi, palenia papierosów i filtracji kłębkowej nerek. Autorzy pracy konkludują, że statyny powinny stać się stałym elementem schematu leczenia osób z cukrzycą.

Źródło: Lancet 2008, 371: 117-125.