Seks seniorów

W przypadku mężczyzn rezygnacja z seksu zazwyczaj wiąże się z pojawieniem się różnych problemów zdrowotnych, podczas gdy kobiety zaprzestają uprawiania seksu najczęściej z powodu śmierci partnera.
Do takich wniosków doszli badacze z Uniwersytetu Stanowego w Chicago, którzy przeanalizowali dane z dwóch dużych badań epidemiologicznych National Survey of Midlife Development z udziałem 3 tys. osób w wieku 25-74 lat oraz National Social Life Health and Aging Project z udziałem kolejnych 3 tys. osób w wieku 57-85 lat. Amerykańscy naukowcy zaproponowali wprowadzenie nowego terminu – przewidywana długość życia seksualnego, SALE (sexually active life expectancy). Z ich obliczeń wynika, że w przypadku mężczyzn SALE jest średnio o 10 lat krótsza niż przewidywana długość życia, natomiast w przypadku kobiet różnica pomiędzy SALE a przewidywaną długością życia wynosi aż 20 lat.

Kobiety po siedemdziesiątce nie tęsknią jednak za seksem, podczas gdy dla 70 i 80-letnich mężczyzn aktywność seksualna jest nadal bardzo istotnym elementem ich życia. Przeprowadzona analiza ujawniła, że w grupie wiekowej 75-85 lat aktywnymi seksualnie pozostaje 40 proc. mężczyzn i tylko 17 proc. kobiet. Spośród tych kobiet, które nadal są aktywne seksualnie, tylko połowa jest zadowolonych ze swojego życia seksualnego i zaledwie 11 proc. przyznaje się do tego, że regularnie myśli o seksie.

Zainteresowanie seksem, realna aktywność seksualna oraz zadowolenie z życia seksualnego są zdecydowanie wyższe wśród starszych mężczyzn niż starszych kobiet – podsumowują badacze. Publikacja na ten temat ukazała się w marcu br. na łamach British Medical Journal. Oprócz prezentacji otrzymanych wyników, autorzy przypominają w niej o wzajemnej zależności pomiędzy seksem a zdrowiem. Osoby cieszące się dobrym zdrowiem są bardziej zainteresowane uprawianiem seksu, a z drugiej strony regularny seks niesie ze sobą wiele korzyści zdrowotnych, m.in. obniżenie ciśnienia tętniczego i wzmocnienie odporności, co w konsekwencji przedłuża życie osób aktywnych seksualnie.

Źródło: BMJ 2010, 340: c810.