Są wytyczne opieki nad pacjentem z nadciśnieniem w POZ. Uwzględniają opiekę koordynowaną

Na nadciśnienie tętnicze (NT) choruje w naszym kraju ok. 10,8 mln osób - z czego 3,1 mln nie wie, że ma nadciśnienie, natomiast tylko 2,6 mln chorych jest skutecznie leczonych. Podobnie jak w innych krajach, częstość występowania nadciśnienia tętniczego w Polsce wyraźnie wzrasta z wiekiem - w przypadku osób powyżej 80. roku życia u blisko 3/4 stwierdza się nadciśnienie tętnicze (najczęściej izolowane nadciśnienie tętnicze skurczowe).

Nadciśnienie oznacza zwiększone ryzyko zawału serca, udaru niedokrwiennego i krwotocznego mózgu, nagłego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, niewydolności serca, choroby tętnic obwodowych, przewlekłej choroby nerek, migotania przedsionków i demencji.

Jak wskazują eksperci, związek ciśnienia tętniczego z ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych jest niezależny od wieku, płci oraz grupy etnicznej. Wysokość skurczowego ciśnienia tętniczego stanowi element oceny ryzyka sercowo-naczyniowego wg karty ryzyka SCORE2 i karty ryzyka SCORE2-OP dla osób po 70. r.ż.

Wytyczne opieki nad pacjentem z nadciśnieniem w POZ: podsumowanie

1. Z uwagi na rozpowszechnienie nadciśnienia tętniczego, każdej osobie bez rozpoznania NT należy zalecać, by raz w roku wykonywała pomiar ciśnienia tętniczego.
2. Nadciśnienie tętnicze powinno być rozpoznawane i leczone przez lekarza rodzinnego/lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. Szczególne przypadki wymagają konsultacji specjalistycznej, a część z nich – specjalistycznego leczenia.
3. Rozpoznanie NT należy oprzeć na co najmniej dwóch pomiarach ciśnienia tętniczego, wykonanych podczas wizyty oraz - w celu wykluczenia NT białego fartucha - po potwierdzeniu w pomiarach pozagabinetowych, a w przypadku ich niedostępności - w oparciu o pomiary wykonane podczas co najmniej dwóch wizyt.
4. Po postawieniu rozpoznania należy ocenić ryzyko sercowo-naczyniowe i wdrożyć leczenie. Podstawowym celem terapii jest zmniejszenie ryzyka zgonu, rozwoju chorób sercowo-naczyniowych, chorób nerek i otępienia.
5. Kontrola rozpoczętej terapii powinna nastąpić po 6-8 tygodniach od jej wdrożenia, a w przypadku nieuzyskania wartości docelowych ciśnienia tętniczego – należy zintensyfikować terapię i przeprowadzić ponownie wizytę kontrolną po 6-8 tygodniach. Wizyty należy kontynuować, aż do uzyskania wartości docelowych.
6. Po uzyskaniu kontroli ciśnienia tętniczego, wizyty kontrolne powinny odbywać się co 3-12 miesięcy, w zależności od ryzyka sercowo-naczyniowego, wielochorobowości i stopnia stosowania się do zaleceń.
7. Pacjent objęty opieką koordynowaną ma raz w roku wykonywaną poradę kompleksową z utworzeniem Indywidualnego Planu Opieki Medycznej. Między poradami kompleksowymi odbywa wizyty kontrolne, porady edukacyjne i dietetyczne oraz konsultacje specjalistyczne (jeśli są wymagane) – zgodnie z planem opieki.
8. Pacjenci z podejrzeniem nadciśnienia wtórnego, nadciśnieniem tętniczym opornym na leczenie, a także z powikłaniami narządowymi nadciśnienia tętniczego powinni zostać skierowani na konsultację kardiologiczną w ramach opieki koordynowanej w POZ, a w przypadku konieczności pogłębienia diagnostyki – do Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej.
9. W województwach, gdzie jest realizowany pilotaż Krajowej Sieci Kardiologicznej (KSK) – pacjenci z nadciśnieniem tętniczym z placówek POZ, które podpisały umowę na realizację pilotażu, mający wskazania do konsultacji specjalistycznej, mogą być kierowani na konsultację kardiologiczną w ramach KSK. Szczegóły: https://siec.ikard.pl/

Zobacz pełną treść dokumentu, wraz ze ścieżką diagnostyczno-terapeutyczną w nadciśnieniu tętniczym.