Puste deklaracje nie uzdrowią systemu

„Cóż to czytasz, mości książę? Słowa, słowa, słowa” – odpowiadał Hamlet Poloniusowi w dramacie Wiliama Szekspira. Podobne wrażenia - myśląc o zdrowiu jako podstawie programowej rządzących - odnoszą eksperci Instytutu Ochrony Zdrowia oraz członkowie Rady Konsultacyjnej, którzy przygotowali raport „Zdrowie priorytetem politycznym państwa – analiza i rekomendacje”. We właśnie opublikowanym dokumencie szukali odpowiedzi na szereg pytań m.in. Czy zdrowie  i polityka zdrowotna są w Polsce priorytetem? Dlaczego myśli się o nim wyłącznie w kategorii kosztów? Dlaczego warto inwestować w zdrowie publiczne? Oraz, co należy zweryfikować i w jaki sposób, by za kilka lat zmiany demograficzne nie pogrążyły finansowo systemu ochrony zdrowia?

Puste deklaracje nie uzdrowią

„Deklaratywnie zdrowie oraz polityka zdrowotne są w Polsce priorytetem, mówi o tym nawet Konstytucja. Praktyka pokazuje jednak, że jest znacznie gorzej”- ocenia dr Witold Kalbarczyk, współautor raportu. Podkreśla, że pomimo funkcjonowania strategicznego dokument „Narodowy Program Zdrowia 2002007-2015”, jego zapisy są niedostatecznie dobrze realizowane.

„Niestety Polska jest na szarym końcu wśród krajów UE pod względem nakładów na ochronę zdrowia. Ogółem z publicznych i prywatnych środków wydajemy na zdrowie zaledwie 7 proc. PKB, to mniej niż inne nasi sąsiedzi i zdecydowanie mniej niż najbogatsi członkowie UE ”- wylicza dr Kalbarczyk. Ekspert podkreśla, że w nakładach tych - publiczne środki - stanowią zaledwie 72 proc., podczas gdy w UE średnio ich udział szacuje się na 80 proc.

Cały artykuł przeczytasz w najnowszym wydaniu Pulsu Medycyny. Nie masz prenumeraty? Nie czekaj - zamów już dziś!