Program Szczepień Ochronnych na 2023 rok - jakie zmiany wprowadzono?

W Dzienniku Urzędowym Ministra Zdrowia opublikowano 28 października komunikat Głównego Inspektora Sanitarnego w sprawie Programu Szczepień Ochronnych na rok 2023.

Program Szczepień Ochronnych na 2023 r. - zmiany w szczepieniach obowiązkowych

• szczepienia przeciwko gruźlicy

W najnowszym dokumencie GIS wskazano, że szczepienie noworodków przeciwko gruźlicy powinno być przeprowadzone na oddziale noworodkowym (w zeszłorocznych wytycznych GIS zapis ten brzmiał: „przed wypisaniem dziecka z oddziału noworodkowego”).

• szczepienia przeciwko odrze, śwince i różyczce

W dokumencie GIS usunięto informacje o realizacji tego szczepienia w 10. roku życia. Pozostawiono jedynie informację, że dawkę przypominającą skojarzonej szczepionki podaje się w 6. roku życia.

Dodano za to zapis o uzupełnianiu zaległego szczepienia obowiązkowego:

“Dzieci, które nie otrzymały szczepienia skojarzoną szczepionką przeciw odrze, śwince i różyczce zgodnie z PSO (szczepienia obowiązkowe) należy zaszczepić dwoma dawkami szczepionki w odstępie co najmniej 4 tygodni, nie później niż do ukończenia 19 roku życia”

PRZECZYTAJ TAKŻE: WHO: gwałtowny wzrost przypadków odry na świecie. Grozi nam epidemia?

• szczepienia przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelits i inwazyjnemu zakażeniu Haemophilus influenzae typu b

informacja dotyczy czwartej dawki tej szczepionki. Wg najnowszych wytycznych należy ją podawać w 16.–18. miesiącu życia (zamiast: 12. miesiącu życia).

• szczepienia przeciwko tężcowi

Doprecyzowano, że szczepionką monowalentną przeciw tężcowi (T) albo szczepionką skojarzoną przeciw błonicy i tężcowi (Td) albo szczepionką przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi ze zmniejszoną zawartością komponentu krztuścowego zawierającą bezkomórkowy komponent krztuśca Tdap można szczepić w przypadku osób objętych zgodnie z częścią I PSO obowiązkiem szczepień przeciw krztuścowi.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Obowiązkowy kalendarz szczepień: jesteśmy na granicy odporności populacyjnej

• szczepienia przeciw grypie

Porównując zeszłoroczny kalendarz szczepień ochronnych z zeszłorocznymi zapisami dokumentu można zauważyć, że usunięto zapis: „Wybór szczepionki (inaktywowanej lub żywej atenuowanej) powinien uwzględniać wiek oraz stan kliniczny pacjenta i być zgodny z zaleceniami producenta.”

PRZECZYTAJ TAKŻE: Kraska: po 1 listopada decyzja o szczepieniu przeciw COVID-19 dzieci od 6. m.ż.

• szczepienia przeciwko WZW typu B

Brakuje zapisU o finansowaniu ze środków publicznych szczepienia przeciwko WZW typu B pracowników wykonujących zawody medyczne.

Szczepienia przeciwko pneumokokom: zmiana zaleceń

W najnowszym programie szczepień ochronnych zaszło wiele zmian w zaleceniach dotyczących szczepień przeciw pneumokokom.

Wśród osób, którym szczególnie zaleca się szczepienie przeciwko pneumokokom pojawiły się osoby dorosłe powyżej 50. roku życia. Poinformowano także, że istnieje możliwość realizacji szczepienia przeciwko pneumokokom preparatem skoniugowanym u osób w wieku od18 oku życia.

Poza tym poinformowano, że:

a) Szczepienia dzieci z grup ryzyka realizowane są w schemacie 1 dawka szczepionki skoniugowanej PCV13 oraz 1 dawka szczepionki polisacharydowej PPSV23, w odstępie przynajmniej 8 tygodni. U dzieci z zaburzeniami odporności kolejna dawka szczepionki polisacharydowej PPSV23 po 5 latach,

b) szczepienie dorosłych z grup ryzyka realizowane są w schemacie 1 dawka PCV-13 oraz 1 dawka PPSV-23 w odstępie przynajmniej 8 tygodni. Alternatywnie można podać 1 dawkę PCV-20,

c) Szczepienia u osób w wieku 65 lat i starszych realizowane są w schemacie 1 dawka szczepionki skoniugowanej PCV13 oraz 1 dawka szczepionki polisacharydowej PPSV23, w odstępie przynajmniej 1 roku. Alternatywnie można podać 1 dawkę szczepionki skoniugowanej PCV20.

Tegoroczne zapisy zmieniły się zatem znacznie względem zeszłorocznych zapisów. Najważniejszą zmianą w tym przypadku jest możliwość stosowania szczepionki PCV-20.

Szczepienia przeciwko pneumokokom: grupy ryzyka i szczepienia wyrównawcze

Zdefiniowano także grupy ryzyka, u których szczepienie powinno się składać z trzech dawek szczepienia podstawowego oraz czwartej dawki (uzupełniającej). Dotyczy to osób, które:

a) są po urazie lub z wadą ośrodkowego układu nerwowego, przebiegającą z wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego,

b) są zakażone HIV,

c) są po przeszczepieniu szpiku, przed przeszczepieniem lub po przeszczepieniu narządów miąższowych lub przed wszczepieniem lub po wszczepieniu implantu ślimakowego,

d) chorują na: przewlekłe choroby serca, choroby immunologiczno-hematologiczne, w tym małopłytkowość idiopatyczną, ostrą białaczkę, chłoniaki, sferocytozę wrodzoną, dzieci z anatomiczną lub czynnościową asplenią lub po leczeniu immunosupresyjnym, chorują na przewlekłą niewydolność nerek i nawracający zespół nerczycowy, dzieci z pierwotnymi niedoborami odporności, z chorobami metabolicznymi, w tym chorujące na cukrzycę, z przewlekłymi chorobami płuc, w tym chorujące na astmę.

Dodano także zapis, że “w przypadku dzieci urodzonych po dniu 31 grudnia 2016 r., które nie zostały poddane szczepieniu obowiązkowemu w terminach zgodnych z kalendarzem szczepień, należy przeprowadzić szczepienie wyrównawcze”.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Specjalistka przewiduje gwałtowny wzrost zachorowań na choroby zakaźne [PODCAST]