Prof. dr hab. n. med. Andrzej Lange

Historia Dolnośląskiego Centrum Transplantacji Komórkowych z Krajowym Bankiem dawców Szpiku sięga 1986 r. Wtedy prof. Lange stworzył pierwszy w Polsce Oddział Immunoterapii i Przeszczepiania Szpiku w Szpitalu im. K. Dłuskiego we Wrocławiu. Powstał on we współpracy z Instytutem Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN we Wrocławiu.

Następnie Oddział ten został przekształcony w samodzielny szpital Dolnośląskie Centrum Transplantacji Komórkowych (DCTK) - najdłużej działający w Polsce ośrodek przeszczepiania szpiku. Jego częścią jest pierwszy w Polsce rejestr niespokrewnionych dawców szpiku – Krajowy Bank Dawców Szpiku (KBDSz), który prof. Lange założył w 1993 r.

Prof. Lange był dyrektorem Dolnośląskiego Centrum Transplantacji Komórkowych z Krajowym Bankiem Dawców Szpiku do stycznia 2020 r.  Podczas jego kadencji ośrodek zyskał pierwszą w Polsce akredytację Europejskiej Federacji Immunogenetyki (European Federation for Immunogenetics), a następnie Międzynarodowego Programu Dawstwa Szpiku (World Marrow Donor Association, USA). 

Był koordynatorem programu przeszczepiania szpiku w okresie narodzin tej działalności w Polsce i wieloletnim konsultantem krajowym w dziedzinie immunologii klinicznej.

Stworzył również zespół działający w obszarze medycyny regeneracyjnej, z 16-letnią tradycją w wykonywaniu zabiegów i pionierskimi osiągnięciami w leczeniu skrajnie niedokrwionych kończyn i aseptycznej martwicy kości. 

W 2019 r. prof. Lange wdrożył skuteczne postępowanie kliniczne regenerujące układ odpornościowy upośledzony walką z białaczką. Ponadto opracował profil genetyczny chorych z białaczkami dotyczący obecności powtórzeń w genomie chorego. 

Prof. Lange prowadził szereg programów naukowo-badawczych, m.in. europejski program StemNet, którego był koordynatorem naukowym. Prowadził także program zatytułowany "Wdrożenie i Krajowa Harmonizacja Badań Immunogenetycznych Wspomagających Ostateczną Decyzję Doboru Pary Biorca – Dawca Allogenicznego Przeszczepienia Komórek Krwiotwórczych".

Jest autorem lub współautorem 260 prac naukowych ze skumulowanym wskaźnikiem Hirscha 19 i ponad 2041 cytowanymi. Ponadto jest recenzentem artykułów naukowych, publikowanych w zagranicznych czasopismach. Prowadził również szereg krajowych i międzynarodowych konferencji.