Tymczasem dzisiaj lekarz przede wszystkim wypełnia papiery i formularze. Pielęgniarka próbuje go zastąpić i jednocześnie szuka pracy za granicą, a pacjent czeka w kolejce. Kiedy ostatnio rozmawiałem z pewnym lekarzem na progu emerytury, przekonywał mnie, że kolejne pokolenie, do którego należy jego syn — też lekarz — będzie miało znacznie gorzej. Z powodu wciąż rozrastającej się biurokracji, coraz to nowych sprawozdań, których zresztą nikt nie czyta, łatwo zapomnieć, o co w tym zawodzie/powołaniu chodzi, i stracić zapał do pracy.

„Szedłem na studia medyczne, a nie biurokratyczne” — można często usłyszeć. Jeżeli zapowiadane zmiany w organizacji pracy poz obarczą lekarza kolejnymi obowiązkami (jak choćby poszukiwanie specjalistów i umawianie u nich wizyt dla swoich pacjentów), to system może się załamać. Warunkiem trwania opieki medycznej na przyzwoitym poziomie i jednocześnie powodzenia zapowiadanych zmian jest wprowadzenie asystentów medycznych do gabinetów, żeby zajęli się papierami. Tak, aby lekarze mogli się zająć li tylko leczeniem. To już ostatni dzwonek na taki ruch w obliczu starzejącej się populacji pacjentów i lekarzy. 

Ci ostatni mogliby się wtedy lepiej zająć leczeniem kobiet, a zdrowie kobiety wymaga szczególnej troski (µ 4-6). Mieliby więcej czasu na miliony chorych na nadciśnienie tętnicze (µ VI) oraz cukrzycę (µ 8-10). W ogóle mogłoby się okazać, że wcale lekarzy nam nie brakuje, że z wykorzystaniem najnowszych technologii, m.in. telemedycyny, dają radę leczyć swoich pacjentów. O ile ktoś za nich ogarnie tę odgórnie narzucaną, papierkową robotę. Jedynym stałym elementem dzisiejszego świata są i będą kolejne zmiany. Zadbajmy jednak, żeby to były zmiany utrzymujące stary, dobry porządek tego świata.