Nakłucie lędźwiowe pod kontrolą ultrasonografii

Naukowcy z Uniwersytetu w Toronto, pod przewodnictwem Furqan Shaikh, postanowili ocenić, czy ultrasonografia w porównaniu ze standardową metodą palpacyjną zmniejsza ryzyko niepowodzenia nakłucia lędźwiowego lub cewnikowania przestrzeni zew-nątrzoponowej. Przeprowadzono przegląd systematyczny i metaanalizę kontrolowanych badań klinicznych, które ukazały się do maja 2012 w bazach: OvidMedline, Embase i Cochrane. Kryteria spełniło 14 badań z udziałem 1334 pacjentów (674 osoby miały przeprowadzone USG, a 660 stanowiło grupę kontrolną). Sześć z 624 oraz 44 z 610 procedur przeprowadzonych w grupie badanej i kontrol-nej zakończyło się niepowodzeniem.

USG zmniejsza ryzyko niepowodzenia procedury (ryzyko względne, RR=0,21) zarówno w przypadku punkcji lędźwiowej (RR=0,19) oraz cewnikowania przestrzeni zewnątrzoponowej (RR=0,23). Zmniejsza ryzyko urazów (RR=0,27), liczbę kolejnych prób insercji igły (średnia różnica -0,44) oraz prób zmiany kierunku igły (średnia różnica -1,0). Powinno się przeprowadzić dalsze badania i rozważyć, u których pacjentów używać ultrasonografii podczas nakłucia lędźwiowego. Czy należy stosować ją u wszystkich, czy tylko w trudnych lub nagłych przypadkach?

Źródło: BMJ 2013; 346: f1720 doi: 10.1136/bmj.f1720