Malaria wciąż bez szczepionki

Malaria (inaczej zimnica) to groźna dla życia choroba pasożytnicza o gwałtownym przebiegu przenoszona przez komary. Każde ukłucie niesie za sobą poważne ryzyko zachorowania. Po ukąszeniu owada pasożyty wędrują z krwią do wątroby i rozprzestrzeniają się po całym organizmie. Malaria to najpowszechniejsza choroba rejonów tropikalnych – występuje w ponad 100 krajach – która każdego roku zabija około miliona osób na całym świecie. Według szacunków WHO, każdego dnia na malarię umiera blisko 3 tys. dzieci.

Największe ryzyko zachorowania na malarię u podróżnych występuje w Afryce ( na południe od Sahary) oraz na niektórych wyspach Oceanii.
W Polsce rozpoznaje się rocznie kilkadziesiąt zachorowań u osób, które powróciły z podróży do tropików.

Zgodnie z rekomendacjami WHO, profilaktyka malarii w podróży powinna opierać się na regule ABCD.
A – z jęz. angielskiego: Awareness, świadomość ryzyka w rejonie podróży oraz znajomość konsekwencji zdrowotnych w razie zachorowania i konieczność pilnego leczenia.
B – z jęz. ang. Bites of mosquitoes, ochrona przed ukłuciami komarów (stosowanie repelentów odstraszających owady, moskitiery nasączonej środkiem przeciwkomarowym, klimatyzacja w miejscu noclegu)
C – z jęz. ang. Chemoprophylaxis – chemioprofilaktyka, czyli zapobiegawcze stosowanie leków przeciwmalarycznych.
D – z jęz. ang. Diagnosis tzn. szybkie rozpoznanie w razie niepokojących objawów (bardzo wysoka gorączka, uczucie zimna i silne poty, ból głowy, wymioty, zaburzenia świadomości).

Problemem jest narastająca oporność pasożytów na leki przeciwmalaryczne, zarówno te stosowane profilaktycznie, jak i służące do leczenia choroby. Przy planowaniu chemioprofilaktyki niezbędne jest więc uwzględnienie aktualnych danych w tym zakresie. Skuteczność dobrze dobranych i właściwie stosowanych leków zapobiegających malarii wynosi ponad 90 proc. Zażywanie preparatu przeciwmalarycznego należy rozpocząć jeszcze przed przybyciem do strefy malarycznej, kontynuować w trakcie całego pobytu w rejonie zagrożonym oraz przez tydzień do czterech po powrocie ( w zależności od leku).