Przygotowując sylwetki osób, które zostały uznane przez jury za liderów polskiej medycyny i ochrony zdrowia pytaliśmy o opinię na ich temat najbliższych współpracowników. Opisy Niejednokrotnie powtarzały się określenia: „wspaniały szef”, „inspirująca osoba”, „dobry człowiek”, „zawsze pomocny”. Aby człowiek mógł być przywódcą, musi być wiarygodny dla innych i obdarzony zaufaniem. Cieszymy się, że oceny naszych jurorów pokrywały się z opinią środowiska, w którym pracują nasi laureaci.

Lider nie robi czegoś wyłącznie dla ludzi, ale robi coś z nimi, nie jest więc samowystarczalną jednostką. Niezaprzeczalnie jednak to lider obserwuje otoczenie i wkłada największy wysiłek w zmienianie otaczającej go rzeczywistości na lepsze. Nie jest jednak wodzem, który wydaje rozkazy i nie przyjmuje krytyki, ale potrafi słuchać. Lider zaprasza ludzi do współtworzenia swojej wizji.

Każda grupa zawodowa potrzebuje liderów, kogoś z kogo można brać przykład, kto inspiruje i wskazuje kierunki. W medycynie, jak w innych zawodach zaufania publicznego, tam, gdzie praca wiąże się ze szczególnym dobrem drugiego człowieka, jakim jest zdrowie, a czasem życie, należałoby dostrzec również cichych bohaterów, współczesnych doktorów Judymów, którzy nigdy nie pokażą się na łamach gazet, a swoim codziennym poświęceniem inspirują innych w swoim środowisku. Dlatego przy tej okazji wszystkim im dziękujemy i mamy nadzieję, że codziennie dostają ordery uśmiechu od swoich pacjentów, co pozwala im znosić trudy szarej codzienności i nie ustawać w walce o lepsze jutro swoich podopiecznych.

Z drugiej strony nagradzani dziś przez nas zwycięzcy plebiscytu też kiedyś przecierali szlaki. A więc najpierw „praca u podstaw”, aby dziś stać się wzorem dla wielu. Bardzo serdecznie im gratulujemy i żałujemy, że na podium są zawsze tylko trzy miejsca, a wyróżnionych może być określona liczba.

 

Kilka cech dobrego lidera 

• zawsze pamięta o docenieniu współpracowników,
• sprawia, że wszyscy mają poczucie udziału w sukcesie,
• jest wrażliwy i empatyczny,
• nie równa w dół, ale mierzy wysoko,
• nie zachowuje się jak szef,
• docenia nawet małe sukcesy,
• wspiera w wychodzeniu z trudności,
• pozwala każdemu uczyć  się na własnych błędach.

Liderzy wg Roberta K. Mertona

ludzie, którzy wywierają wpływ w chwili obecnej (tacy, których pozycja społeczna jest ustalona);

• ci potencjalnie wpływowi (wschodzące gwiazdy, pnące się w górę po drabinie społecznej);
• osoby, których wpływ stopniowo zanika (po osiągnięciu szczytu, ich społeczna pozycja obniża się);
• ludzie, których wpływ jest „ukryty” (osoby te posiadają obiektywne cechy osoby wywierającej wpływ, ale nie wykorzystują tej właściwości).